Jannes in medialand

Werk

2010-03-30T14:06:00.003+02:00

De meeste tijd besteedt de gemiddelde Nederlander werkend en ik ben daarop zeker geen uitzondering. Het grootste deel van de berichten op deze blog gaan dan ook over mijn werk.

Als je meer wilt weten over mijn producties, klik dan hier.

Privé

2010-03-30T13:16:00.004+02:00

Waarschijnlijk is het alleen interessant voor intimi, maar aangezien dit een egodocument is, schrijf ik soms ook over wat mij overkomt op de momenten dat ik niet bezig ben met websites, nieuwsberichten en videofilmpjes.

Voor wie het wil lezen.

Opinie

2010-03-23T11:09:00.003+01:00

In tegenstelling tot wat de meeste hardcore-journalisten (willen) geloven, gaat het in de journalistiek niet of nauwelijks over feiten, maar over meningen.

Hieronder ventileer ik mijn eigen meningen, gegrond dan wel ongegrond.

Spoorvorming op A27 + regenval = glijbaan

2009-07-23T01:31:00.007+02:00

Zo dat was wel een interessante nachtelijke glijpartij (interessant in de betekenis die de piloot Wash gebruikt in de film Serenity: “Oh god, oh god, we are all going to die..”).

Zoals ik net al twitterde, zijn de 160 tekens van een twitterbericht me net iets te kort om het lekker van me af te schrijven, dus haal ik mijn licht verwaarloosde blog maar weer eens van stal..

Met nog licht nabevende handen zit ik in een leeg appartement dit bericht te tikken (mijn vriendin is in Nijmegen bij de Vierdaagsefeesten). Ik heb net onderweg van de NOS in Hilversum naar mijn huis Tilburg namelijk een soort vuurdoop-versie van de slipcursus voor beginners gehad.

Het was echt heel hard aan het regenen - als het opspattende water van de regendruppels een soort dichte mist vormt en de voertuigen op de weg een tientallen meters lang rookgordijn achter zich optrekken, dan kun je gerust stellen dat het gestopt is met zachtjes regenen – toen ik op de A27 tussen Hilversum en Utrecht op een stuk kwam met vrij diepe spoorvorming, en wat blijkt? De optelsom van spoorvorming en hevige regenval levert een soort glijbaan-achtige waterwaterattractie op die in Duinrell of op de Tilburgse kermis niet eens zou misstaan...

Ik voelde hoe mijn wielen in het enkele centimeters diepe water hun grip verloren en mijn auto wiebelend door de spoorvorming schoof. Gelukkig reed ik niet hard (90 km/u, ik vertrouwde het niet met al die regen) want anders was deze nachtelijke glijpartij wellicht anders afgelopen.

Terwijl ik met auto en al over de spoorvorming-glijbaan gleed, zag ik ietsje verderop een bocht opdoemen. Ik zag al helemaal voor me hoe ik net als een glibberende Thor Hushovd tegen de vangrail tot stilstand zou komen, maar gelukkig werd het lot van de eerder genoemde Hushvod, Denis Mentsjov en vooral ook Kenny van Hummel me bespaard.

Ik wist me de cursus 'slippen in de praktijk' voor de geest te halen die mijn vader mij een keer op een gladde wintermorgen gegeven had en ik bleef rustig, haalde mijn voet van de rempedaal af en hield mijn stuur recht. Vlak voor de bocht hervonden mijn banden hun grip – ik was maar wat blij dat ik net enkele weken daarvoor nieuwe erop had laten zetten – en uiteindelijk staken mijn rechtervoor- en achterwiel in de bocht niet verder dan een kleine halve meter over de doorgetrokken streep.

Dat viel al met al dus reuze mee, maar de drie als afgedankte colablikjees verfrommelde auto's die iets verderop de linkerrijbaan en de vluchtstrook ontsierden, boden mij een duidelijk beeld van hoe het anders had kunnen lopen. De adrenaline gierde de verdere rit flink na door mijn bloedvaten en nu nog is er een restant van in mijn bloedsomloop aanwezig dat me te klaarwakker maakt om nu te kunnen gaan slapen.

Het helpt wel om het even van je af te schrijven. Toch nog therapeutisch, zo'n blog... Gelukkig hoef ik de komende tijd even geen auto te rijden. Of nee wacht... ik ga morgen op en neer naar Zeeland en maandag vertrek ik naar Engeland met de auto...
Ach, dat is ook wel weer goed; hoe sneller je weer in het zadel klimt, des te sneller ben je weer van je huiverigheid af, dat zeggen ze toch?

Nu nog even verder tot rust komen en dan naar bed. Morgen wil ik er weer een beetje op tijd weer uit, ik heb dan namelijk nog een rit van meer dan 130 km voor de boeg...

Update VOG-aanvraag: mission accomplished (?)

2009-05-15T14:45:00.002+02:00

Goed nieuws: ik hang zojuist de telefoon op na een gesprek met het Centraal Orgaan Verklaring Omtrent het Gedrag (COVOG), een onderdeel van het Ministerie van Justitie, en ik kan iemand blij gaan maken!

De aanvraag is verwerkt, de spoedaanvraag is goedgekeurd, de screening heeft plaatsgevonden, de Verklaring Omtrent Gedrag is verleend en het document is nu onderweg richting Curaçao. Succes op alle fronten dus!

Het enige wat nu nog roet in het eten zou kunnen gooien is het bureau Vreemdelingenzaken op Curaçao, aangezien er niemand is geweest die mij heeft kunnen vertellen welke Functiegebieden aangevinkt moest worden. Maar ik kan me niet voorstellen daar nog problemen over ontstaan, aangezien ze het bij het bureau Vreemdelingenzaken op Curaçao ook allemaal nog niet precies weten.

Voor mensen die hetzelfde probleem hebben wat het aanvragen van een VOG heb ik hier wat handige links:

- De letterlijke tekst van de landsverordening over toelating en uitzetting van Curaçao, waarbij vooral punt drie belangrijk is.
- Het nieuwe formulier voor het aanvragen van een VOG waarvan B1, 2 en 3 belangrijk zijn om goed naar te kijken.

De Nederlandse jungle: een oerwoud van regels

2009-05-12T20:07:00.005+02:00

Wat is Nederland toch een kl!@%W&#%Y!^%teland wat bureaucratie betreft! Laat ik me nader verklaren: deze uitbraak van frustratie is het directe gevolg van de nieuwe aanvraagprocedure voor een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG). Dat heette vroeger een Verklaring van Goed Gedrag. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Een vriendin van me is geëmigreerd naar Curaçao, omdat ze het Nederlandse klimaat en geregelneef van al die op papierwerk kickende ambtenaren helemaal zat was (en wat had ze toch ontzettend gelijk met dat laatste motief). Maar omdat ze niet in Nederland geboren is - ze kwam ter wereld in de Verenigde Staten – heeft ze een kopie van haar geboortecertificaat nodig om een verblijfsvisum te krijgen. En niet zomaar een kopie, maar eentje met een apostille. Een wat? Inderdaad.

Een apostille is in feite een speciale goedgekeurde versie van een document, met een handtekening, stempel, zegel of iets vergelijkbaars. Helaas verzuimden de mensen van het Antillenhuis – wat zoiets is als een ambassade van de Nederlandse Antillen in Nederland – die informatie met haar te delen, dus had ze alleen een normaal geboortecertificaat en een Verklaring Omtrent Gedrag toen ze Nederland verliet.

Eenmaal aangekomen op Curaçao ging ze daar haar visum aanvragen, alleen om haar aanvraag direct om de bovenstaande reden afgewezen te zien worden. Dus regelde zij een geboortecertificaat met apostille en toen dat document was overgevlogen vanuit de VS deed ze een nieuwe poging. Maar wat bleek? De Verklaring Omtrent Gedrag was niet meer geldig. Blijkbaar zit er een houdbaarheidsdatum op die dingen.

Dus ze moest een nieuwe. Meestal vraag je zo'n VOG aan door zelf even naar het gemeentehuis te gaan, maar aangezien dat in Tilburg staat en zij toch echt op Curaçao zit, is die werkwijze enigszins problematisch.

Daar kwam ik in de picture: ze had me gevraagd om even naar het gemeentehuis in Tilburg te gaan om een nieuwe VOG voor haar aan te vragen. Dus vertrok ik dinsdag met goede moed richting het gemeentekantoor in Tilburg. Ik had alles wat ik nodig had – tenminste, dat dacht ik – zoals een getekende machtigingsverklaring en een kopie van haar identiteitsbewijs en dergelijke. Ik verwachtte dan ook binnen een kwartier weer buiten te staan. Maar wat bleek: in hun onmetelijke wijsheid hadden de pennenlikkers van het ministerie van Justitie besloten om de procedure te wijzigen. Iets wat voor 1 mei inderdaad een kwartiertje werk was geweest om aan te vragen kostte mij nu mijn hele vrije dag...

Wat was er dan gewijzigd? Justitie had een nieuw formulier uit de hoge hoed getoverd waarop ook een handtekening nodig is van de instantie die een VOG vereist. Mijn geëmigreerde vriendin zou door deze nieuwe methode dus eigenlijk dat formulier moeten downloaden, naar bureau Vreemdelingenzaken in Curaçao gaan, het daar in laten vullen en ondertekenen en vervolgens dat formulier opsturen naar mij, zodat ik dat ingevulde formulier weer zou kunnen inleveren bij de gemeente, zodat die het vervolgens weer kan doorspelen naar het ministerie van Justitie.

Klinkt omslachtig? Dat is het ook!

In dit geval was er echter een extra complicatie. Zoals de VOG eerder al beperkt houdbaar bleek te zijn, blijkt ook een geboortecertificaat een houdbaarheidsdatum te hebben. Het komt er op neer dat als we de hierboven beschreven weg zouden bewandelen, dan zou ze uiteindelijk wel een VOG hebben, maar geen geldig geboortecertificaat meer. En voordat er een nieuw geboortecertificaat geregeld kan worden, zou het visum voor tijdelijk verblijf verlopen en dan zou ze officieel een illegaal worden…

Deze kwestie moest dus koste wat kost die dag geregeld worden, maar bij de gemeente wist men nog niet het fijne van het nieuwe formulier en ook in de telefoon kruipen met het ministerie leverde – in eerste instantie – niets op, zelfs niet toen ik een zielig verhaal ophing over dat Curaçao illegalen die uitgezet worden vervolgens ook drie jaar lang niet laat terugkeren.

Helaas gaf Justitie geen sjoege: de officiële weg moest bewandeld woorden, met andere woorden: voor de vriendin in kwestie lag het leven van een illegaal in het verschiet, wen er maar aan... Toch had ik het idee dat er ergens een loophole moest zijn in de wet, dus kroop nogmaals in de telefoon.

Na lang soebatten en smeken kwam een reddende helpdesk-engel met de oplossing: bij het aanvragen van een VOG voor een verblijfsvisum (in tegenstelling tot een werkvisum) is geen handtekening nodig, mits je de letterlijke tekst in het wetboek van dat land kan overleggen waaruit blijkt dat een VOG vereist is. Hallelujah! Dacht ik.

Helaas was het inmiddels al halverwege de middag en de afdeling van het Antillenhuis waar je normaal dit soort documentatie vandaan zou kunnen halen, was al gesloten om 12.00 uur. Eigenlijk zou er dan een receptioniste moeten zitten voor overige vragen, maar die nam de telefoon niet op.

Daarop volgde een verwoede zoektocht naar die letterlijke tekst (een medewerker van Justitie: "Nee sorry, u kunt geen folders, brochures of teksten op de website van de overheid van Curaçao daarvoor gebruiken. U moet echt de letterlijke tekst uit het wetboek hebben." Ik: "Aargh!") Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk wisten we de letterlijke tekst te bemachtigen en ik toog – een uur voor sluitingstijd - haastig naar het gemeentehuis.

Eigenlijk mocht ik daar alleen terecht met een afspraak, maar gelukkig had ik geregeld dat de vriendelijke gemeentemedewerker die mij eerder ook al te woord had gestaan een oogje dicht zou knijpen en die richtlijn even links te laten liggen. Eind goed al goed, zou je zeggen.

Niet dus. Voor 1 mei was een VOG een VOG. Simpel. Maar blijkbaar was Justitie het zat om telkens opnieuw alles te controleren en dus moet tegenwoordig aangegeven worden op het formulier op welke categorieën (of 'Functiegebieden', zoals het op het formulier heet) Justitie moet gaan screenen.

En raad eens wie dat moet aangeven? Juist, het bureau Vreemdelingenzaken op Curaçao. (Ik op mijn laatste restje geduld: "Het was heel fijn geweest als iemand dat eerder vermeld zou hebben.") Dus ik bel weer met Vreemdelingenzaken (daar gaat mijn belbundel), maar wat blijkt: ze hebben daar nog helemaal niets gehoord over een nieuwe aanvraagprocedure voor een VOG, hebben nog de oude formulieren liggen en hebben dus geen enkel idee op welke categorieën gescreend moet worden. (Aargh!!!)

Inmiddels kwamen de collega's van de vriendelijke gemeentemedewerker zich er ook mee bemoeien en zij wisten mij te vertellen dat ik niet eerste was die door de nieuwe procedure in de problemen kwam. Uiteindelijk heb ik samen met de vriendin op Curaçao en de gemeentemedewerkers de 'Functiegebieden' op het formulier aangevinkt die ons wel relevant leken, zoals 'met gevoelige informatie omgaan' en dergelijke (die vriendin is ook journalist, net als ik) en het formulier ingelever. Op hoop van zegen. En nu duimen dat het voor de rest goed gaat…

Vrijdag ga ik bellen met Justitie om te checken of het nu allemaal in orde is. Ik hou je op de hoogte.

Angels and Demons valt niet tegen

2009-05-12T15:01:00.009+02:00

Vandaag is er een artikel van mij online verschenen over de film Angels and Demons, naar het gelijknamig boek van Dan Brown, dat in Nederland uitkwam als het Bernini Mysterie. Klik hier om het artikel te lezen.

Voor dat artikel mocht ik afgelopen vrijdag naar de persvoorstelling van de film in Amsterdam. Mijn baan heeft zo zijn 'perks' ;-).

Ondanks tegenwerking door de NS (ik nam de trein om files te vermijden, om vervolgens meer dan een half uur vertraging op te lopen, gelukkig had ik rekening gehouden met die mogelijkheid) wist ik net op tijd de bioscoopzaal binnen te wandelen.

Bak strijkers
En ik moet zeggen: de film valt me niet tegen. Weliswaar word je meteen overspoeld een flinke bak met strijkers zodra de film begint, maar het is nu eenmaal een Hollywoodfilm en dan moet je die veel te bombastische muziek maar voor lief nemen.

De film oogt prachtig en de replica's van het Vaticaan (zie artikel) zijn goed gelukt. Ook is het pageturner-effect van het boek goed in de film verwerkt. Ik zat de hele film op het puntje van mijn stoel, al had dat misschien ook iets te maken met het flesje drinken dat de organisatie zeer attent ter beschikking had gesteld voor iedere dorstige persmuskiet in de zaal, maar dat mij voor de film op de helft was al een overvolle blaas opleverde...

Antimateriebom
Het verhaal van de film gaat overigens als volgt:
De paus is overleden en er moet een nieuwe worden gekozen. De grootste kanshebbers zijn echter ontvoerd. Om het nog erger te maken beweert iemand die claimt voor het illustere genootschap de Illuminati te spreken dat hij ieder uur een van de kanshebbers om zal leggen en dat om middernacht als grande finale heel Vaticaanstad de lucht ingaat door een antimateriebom. Robert Langdon, die in de Da Vinci Code erachter kwam dat Jezus getrouwd was met Mariah Magdalena, word ingevlogen met een privéjet van het Vaticaan om dat te helpen voorkomen.

Los van enkele fundamentele onjuistheden - wetenschappers kunnen nog niet eens een twintigste van de hoeveelheid antimaterie produceren die Dan Brown in zijn boek opvoert en bovendien is er nog geen methode om die antimaterie zolang stabiel te houden - en ongeloofwaardigheden - voor zover bekend is hebben de Illuminati bestaan van de 16e tot de 17e eeuw en zijn ze nooit gewelddadig geweest, het waren wetenschappers en kunstenaars die door het agressieve beleid van de kerk gedwongen werden om in het geheim te opereren - die de film heeft geërfd van het boek, is Angels and Demons als boekverfilming aardig geslaagd.

Verbeteringen
Er zaten enkele wijzigingen in de film ten opzichte van het boek, maar ik vond - voor de verandering, want bij de meeste boekverfilmingen is dat vaak juist erg storend - dat de veranderingen in dit geval bijna allemaal verbeteringen waren.

Van één passage in het boek was ik vooral blij dat die gesneuveld was op de werktafel van de scenarioschrijvers, namelijk het moment waarop Robert Langdon uit een helikopter springt en een deken gebruik als geïmproviseerde parachute, waardoor hij de val met relatief weinig kleerscheuren weet te overleven. Yeah right! Geloof je het zelf, Dan Brown?

Wat ik wel raar vind van de bewerking van boek naar film is dat besloten werd om van Angels and Demons een vervolg te maken op de Da Vinci Code, terwijl in de boeken het verhaal van Angels and Demons toch echt eerder plaatsvindt. En het maken van prequels zou tegenwoordig toch niet meer bezwaarlijk moeten zijn, gezien het succes van sequel-films uit onder meer de filmreeksen Star Wars, Star Trek, X-men, Hannibal en Batman...

Anticlimax
Hoewel Angels and Demons wel weet te boeien is de ontknoping van de film, net als die van het boek, nogal mager. Je blijft met dat gevoel zitten van: was dit het nou? In de aanloop naar de climax van de film bouwt de spanning mooi op, maar de 'grote ontknoping' biedt weinig voldoening.

Ook de kritiek op de katholieke kerk, waar het Vaticaan zo voor vreesde, (zie het artikel) blijft uit. De weinige kritische noten in de film zijn vrij mild (in ieder geval milder dan in het boek) en op het einde wordt de katholieke kerk juist neergezet als een groepje toffe peren die het beste met de wereld voor hebben. De film sluit af met de hoopvolle boodschap dat de katholieke kerk en de wetenschap in de toekomst prima met elkaar op zullen kunnen schieten.

Ik zou zelf niet tot die conclusie gekomen zijn. Zolang het Vaticaan berichten blijft verspreiden als "Condooms verergeren aids-epidemie" en "Mannen worden onvruchtbaar door de pil", neem ik die hoopvolle boodschap van de film met een flinke korrel zout.

Gehuichel op de Afghanistan-top (?)

2009-03-31T17:59:00.001+02:00

Ik moet het allemaal nog zien hoor, of al die goede voornemens op de
Afghanistan-top vandaag in Den Haag ook hun weg vinden naar de
praktijk. Het ene na het andere land viel over elkaar geen om
bloemrijk de welwillendheid van de internationale gemeenschap de hemel
in te prijzen, maar echt concrete oplossingen die zijn er niet.
Natuurlijk zijn alle loftuitingen over Nederland goed voor ons
nationale ego (en voor Maxime Verhagen was het vast heerlijk om alle
reet-veren namens ons kikkerlandje in ontvangst te nemen) en ik moet
toegeven dat zelfs mijn eergevoel gestreeld was toen Clinton de
Nederlandse aanpak in Afghanistan bestempelde als voorbeeld voor hoe
Amerika nu de problemen daar gaat aanpakken, maar het had wel erg
verdacht veel weg van de jury-uitslagen van het eurosongfestival...
De ene na de andere landsvertegenwoordiger prees Nederland voor de
organisatie van de top (en dat op zo'n korte termijn!) en alle
aanwezigen voor hun bereidheid om voor Afghanistan een snoepreisje
naar Den Haag te ondernemen, het ontbrak er alleen nog aan dat
president Karzai uitbrak in een "l'Allemagne douze points"...
Een lichtpuntje was onze minister van BuZa Maxime Verhagen die met
zijn vloeiende Frans en Engels de reputatie van de Nederlanders als
een volk met takenknobbel aardig hoog wist te houden, waar enkele
eerdere vertegenwoordigers van ons land die reputatie aardig te
grabbel hadden gegooid. Ook bewonderenswaardig was dat hij ook nog
eens de tijd vond om tussen het genetwerk en de toespraken door zijn
bevindingen op het congres via Twitter wereldkundig te maken. Al waren
er wel collega's die hun bedenkingen hadden bij een bestuurder die
tijd heeft voor dat soort dingen tijdens een zo belangrijke
internationale top. Ik vind het juist mooi, zoiets brengt mijns
inziens de belevingswereld van de burger en de politicus dichter bij
elkaar.
Nu zal in de toekomst moeten blijken of de top van vandaag louter
mooie woorden op heeft geleverd of dat de aanwezigen de durf vinden om
die woorden om te zetten in daden. En het nieuwe beleid van de VS? Als
Amerika echt de Nederlandse methode volgt in Afghanistan dan weet ik
niet of we veel op zullen schieten. Als de verhalen van
Uruzgan-gangers hoor dan is die methode ook niet erg effectief. Maar
ach, het zal allicht beter zijn dan het oude beleid, aangezien Bush er
met schade en schande achter kwam dat zijn "shock and awe"-methode het
in de praktijk altijd af moet leggen tegen guerilla-tactieken.
En wat een gedoe was het vandaag om het congres in een live-stream te
krijgen, zeg! Toen het eindelijk gelukt was, schakelde iemand die
stream om naar iets anders waardoor een Spaanse verslaggever ineens
(voor mij) onverstaanbaar gebrabbel via onze live-stream de wereld
instuurde. Maar goed, nu sluit ik nu een dag af die voor mij vrijwel
volledig in het teken van de top stond (op een vlucht van Obama en
enkele mepgrage Oekraïnse beveiligers na) en sta ik de trein naar
huis. Gelukkig ben ik niet met de auto gegaan, want anders had ik met
als de rest in de file gestaan die is ontstaan doordat een rijstrook
op de A9 wordt vrijgehouden voor de VIPs van de top zodat die
ongestoord terug naar het vliegveld kunnen rijden...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Filmende leerlingen

2009-03-16T11:31:00.000+01:00

Het is weer een tijdje geleden dus is het tijd voor een update! Ten eerste heb ik de blijde mededeling dat ik afgelopen weekend kon vieren dat ik drie jaar samen bent met mijn vriendin. Daarmee is het officieel de langste relatie uit mijn leven tot nu toe! En om met de worden van mijn moeder te spreken: mogen er nog drie keer drie keer keer drie keer drie volgen... ;-)

Op het professionele vlak ben ik in de tussentijd een paar keer op pad geweest voor Omroep Brabant. Afgelopen week ben ik dinsdag naar opname geweest van een film van de leerlingen van het Berkenhofcollege in Breda. Het resultaat is hier te beluisteren.

Donderdag ben ik ook naar een chocolatier gegaan om de voorbereidingen op pasen te verslaan. Helaas heeft de internetredactie van Omroep Brabant verzuimd om het item online te zetten, dus kan ik het resultaat nog even niet laten horen. Misschien volgt dat later nog...

Vanavond ga ik weer aan de slag bij de NOS, internet-berichten online gooien. Gelukkig voor de radioverslaggevers van de NOS worden alle items daar wel online gezet... ;-)

Een zatte minister en piraten onder vuur

2009-02-16T18:22:00.002+01:00

Ik snap het wel hoor, je economie ligt aan duigen, al die andere ministers van financiën zeggen dat je aanpak van de financiële crisis niet deugt en het volk is jou en de rest van de regering beu... Tja, dan zou ik ook naar de fles grijpen. Het is alleen niet erg verstandig om dat te doen vlak voor de persconferentie waar ook camera's bij zijn.

Ik heb het natuurlijk over de minister van Economische Zaken van Japan. Die kon in het volle zicht van de camera's amper lopen, laat staan uit zijn woorden komen. De oppositie vindt het een schande en eist dat ie weg moet. En anders komt er een motie van wantrouwen.

De minister houdt uiteraard bij hoog en laag vol dat hij geen druppel gedronken had, het hoestdrankje zou de schuldige zijn. Nu ben ik geen medisch expert, maar als je zoveel hoestdrank achterover slaat dat je dit effect krijgt, dan kun je met vrij veel zekerheid stellen dat we hier te doen hebben met een codeïneverslaafde en ik weet niet of je daar nou zo trots op zou moeten zijn.

Afijn, genoeg over die zatte Japanse minister, laten we het over piraten hebben. Internetpiraten wel te verstaan. Vandaag begint de rechtszaak tegen The Pirate Bay, een downloadwebsite waar veel nerds hun illegale software en entertainment vandaan plukken. De Zweedse openbaar aanklager heeft ze voor de rechter gesleept. Best boeiend, als de rechter de aanklager gelijk heeft schept dat een interessante precedent in Europa.

Zelf heb ik gemengde gevoelens over illegaal downloaden. Ik heb me er zelf ook wel eens schuldig aan gemaakt, vooral op het gebied van software. Toen ik nog op de opleiding journalistiek zat, heb ik naast de lessen ook veel kleine filmpjes gefilmd en gemonteerd. Onder meer hip hop-optredens, breakdance-battles, bevriende bandjes die ergens het podium op mochten, theatervoorstellingen, dat soort dingen. Daar heb ik illegale software voor gebruikt. Is dat zo erg?

Tegelijkertijd zijn er mensen die hard gewerkt hebben om mij in staat te stellen om dat programma te kunnen laten gebruiken en die moeten ook betaald worden. En aan de andere kant had ik het me nooit kunnen veroorloven om het legaal aan te schaffen, daar is simpelweg geen geld voor. Gelukkig kun je tegenwoordig van veel programma's ook legaal een gratis equivalent vinden, zo zijn er freeware versies van Photoshop (bijvoorbeeld Gimp), van Microsoft Office (Open Office) en antivirussoftware (ik gebruik Avast). Daarmee kan ik met een gerust hart gratis aan de slag. Jammer genoeg is nog geen gratis montageprogramma. Niet een die het goed doet in ieder geval...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Vmbo-leerlingen en op de radio

2009-02-14T17:14:00.013+01:00

Gisteren ben ik voor de NOS naar het Da Vinci College in Leiden gegaan om een groepje leerlingen een workshop te geven in het maken van video-items.

De leerlingen zijn aan het monteren samen met de videobegeleider.

De workshop was erg leuk om te doen, maar wel ook een hele andere soort uitdaging dan ik gewend ben. Het is echt moeilijk om met zo'n groepje op pad te gaan en ze niet al teveel een bepaalde kant op te duwen, maar in plaats daarvan ze hun eigen weg te laten gaan. Als ik dit nog een keer zou gaan doen dan zou ik meer op de achtergrond laten treden en meer zelf hun eigen filmpje laten maken. Ik heb nu nog iets teveel invloed gehad.

Dit is het resultaat:

De andere filmpjes die bij News on Tour gemaakt worden zijn te zien op het YouTube-kanaal van News on Tour.

Overigens was de terugweg nog een ramp: ik kwam bij Rotterdam in een verkeer-valstrik terecht die mij meer dan twee uur gevangen hield bij een industrieterrein in Rotterdam Oost...

En dan nog even een ander nieuwtje (of eigenlijk ondertussen al een oudje): afgelopen dinsdag is mijn eerste radio-item bij Omroep Brabant uitgezonden. Eigenlijk zou ik weer een schaduw-item maken net als de dag ervoor, maar er was geen radioverslaggever om dit item te maken, dus mocht ik het doen. Het was echt heerlijk om iets voor de uitzending te maken in plaats van voor de oren van mijn superieur bij Omroep Brabant...

Het was nog een belangrijk onderwerp ook: de nabestaanden van Bart Christianen, de jongeman die zaterdagnacht was verdronken in de haven, hebben de gemeente opgeroepen om iets aan de gevaarlijke situatie te doen om nieuwe slachtoffers te voorkomen.

Je kunt er op de website van Omroep Brabant meer over lezen en daar is ook mijn radio-item te vinden (dan moet je links even klikken op radio).

Voedselbank op de vlucht

2009-02-09T16:11:00.003+01:00

Zoals de regelmatige lezers van mijn blog weten word ik ingewerkt bij Omroep Brabant Radio. Vandaag heb ik een schaduwreportage gemaakt over een voedselbank die is verhuisd omdat de vrijwilligers van de voedselbank ziek werden door giftige gassen van de buren.

Sinds kort zit er in de loods waar de voedselbank tot voor kort ondergebracht was ook een garage waar onder meer motoren worden schoongespoeld met chemicaliën. Door die chemicaliën en de uitlaatgassen die geproduceerd worden door de dieselmotoren die de compressor aandrijven waren bijna alle vrijwilligers ziek geworden.

De voedselbank sprak de verhuurder er op aan, maar die deed er niets aan, volgens de Jac Boschman, de voorzitter van de voedselbank. De hulp van de gemeente en de milieudienst werd ingeroepen, maar het mocht niet baten daarom heeft de voedselbank zelf een nieuwe locatie opgezocht.

Nu de vrijwilligers niet meer worden blootsgesteld aan de giftige gassen herstellen ze snel, maar de voedselbank is boos dat het zo ver heeft kunnen komen.

Helaas kon ik de radioset maar heel kort lenen omdat de eigenaar zelf ook verwachtte op pad te gaan, dus kon ik de reportage niet helemaal maken op de manier die ik had gewild. Zo heb ik geen wederhoor kunnen toepassen door de garage die de overlast zou hebben veroorzaakt.

Overigens is het volgens de milieudienst een storm in een glas water. Op 29 januari en 5 februari zijn er meldingen binnengekomen van stankoverlasten er zijn meteen metingen verricht, waaruit bleek dat er geen giftige stoffen in gevaarlijke concentraties aanwezig waren. Dat sluit niet uit dat op andere momenten wel giftige concentraties van dat soort stoffen waren, waardoor mensen ziek kunnen worden, maar het maakt dat scenario wel minder waarschijnlijk.

Toch is het een interessant onderwerp voor een schaduwverslag. De andere optie was een symposium over protheses. Het nieuwsaanbod was erg mager vandaag. Ik denk dat dit onderwerp goed gekozen was.

Ik worstel nog met de bediening van de montageapparatuur, het werkt toch echt heel anders dan videomontageprogramma's. Toch lukt het me steeds beter om het programma te laten doen wat ik wil. Het was een goede oefening dus. Het resultaat probeer ik later deze week nog op mijn blog te zetten, vandaag lukt dat niet meer.

Bitterballen en rode pepers: de afscheidsborrel

2009-02-04T17:56:00.010+01:00

Mogelijk betrad ik zojuist voor de laatste keer 'de Peperbus', het gebouw waar 3FM en NOS Headlines gevestigd zijn. De eindredacteur van de Digidesk was zo lief om me een uurtje de tijd te geven om tijdens mijn late dienst naar de Headlines afscheidsborrel te gaan.

De bitterballen waren lekker en ook die ene rode peper die in bijzijn van Ardi gedeeltelijk oppeuzelde smaakte lekker (ik at alleen het puntje, daar zitten geen pitjes in en dat is dus niet zo scherp). Helaas moest ik de alcoholische versnaperingen aan mijn neus voorbij laten gaan omdat ik zo nog met de auto terug naar Tilburg ga rijden. Bovendien zou de eindredacteur van de Digidesk niet erg blij met mij zijn als ik met een zatte kop achter mijn bureau zou zitten.

Met een steek in mijn hart verliet ik de lustig borrelende Headliners en ex-Headliners die al kletsend, drinkend en knabbelend afscheid van de afzwaaiende stagiairs en mijzelf namen. De lege stoel van de samensteller lonkte naar mij in het voorbijgaan, maar ik ben bang dat die zetel in ieder geval de komende tijd niet meer zal bezetten.

Intussen ben ik weer aan het werk bij de Digidesk, ik heb net een verhaal over modeltreinen getikt, en mijn tijd bij Headlines is nu definitief afgelopen. Maar zoals Harm Edens bij Dit was het nieuws altijd zegt: gelukkig hebben we de foto's nog.

Inwerken bij Omroep Brabant: verboden boek

2009-02-03T14:13:00.014+01:00

De komende tijd wordt ik ingewerkt bij Omroep Brabant radio. Het was voor mijn tijd bij de NOS al de bedoeling dat ik ook radiodiensten zou gaan draaien bij Omroep Brabant, maar dat kon niet door een gebrek aan eigen vervoer.

Toen ik eindelijk een eigen auto had gekocht, was ondertussen de NOS om de hoek gekomen en dat was een kans die ik niet wilde laten liggen. Maar nu de werkgelegenheid voor mij de komende tijd bij de NOS zo karig is en de televisieredactie net enkele nieuwe freelanceverslaggevers in de gelederen heeft opgenomen, waardoor de spoeling ook daar vrij dun is, leek het mij een mooi moment om het plan om bij de radio aan de slag te gaan weer tevoorschijn te halen.

Momenteel wordt ik ingewerkt en draai ik een paar schaduwverslagen en als dat wederzijds bevalt, zal ik hier aan de slag kunnen. En het lijkt me echt gaaf om te doen.

Vandaag loop ik mee met radio-verslaggever Willem-Jan Joachems. We komen net van de rechtbank waar de rechter heeft besloten dat het boek 'De wrede dood van de Filippijnse Bebe Paña en Divina Urbi' uit de handel genomen moet worden.

Het boek van de hand van historicus Dirk Barreveld gaat over de moord op Bebe Paña in 2001. Het is geschreven vanuit het perspectief van de vermoedelijke dader, Edwin ten W., een arts uit Nuenen. In de jaren na de vermissing van Paña kwam de moord volop in de aandacht, mede door bemoeienis van de kant van Peter R. de Vries. W. is in 2006 vrijgesproken, maar jusitie wil binnenkort een nieuwe zaak tegen hem beginnen.

Bepaalde passages uit het boek zijn schadelijk voor de reputatie van de arts, vindt de rechter. In de gewraakte passages wordt de Nueense arts afgeschilderd als een op seksbeluste moordenaar. Volgens de rechter zijn die passages onvoldoende onderbouwd met feiten.

Barreveld toonde zich niet erg onder de indruk van uitspraak, waarschijnlijk mede omdat de kosten voor hem zeer beperkt zijn. Het boek wordt on-demand gedrukt, dat wil zeggen dat het niet van tevoren gedrukt wordt en dan bij boekhandels in de winkel komt te liggen, maar pas gedrukt wordt op het moment dat het wordt besteld via de website www.bebepana.nl. Overigens is de mogelijkheid om het boek te bestellen vrijwel meteen na de uitspraak van de website afgehaald.

Bovendien gaf hij aan dat hij met een nieuwe versie van het boek zou komen zodra alle processen over deze zaak afgelopen zijn. Dit was dus in feite alleen het warmmakertje. Iets zegt mij dat een proces als dit wel eens hele goede publiciteit zou kunnen zijn voor dat nog uit te komen boek. Zou hij dit al bij het schrijven van het nu verboden boek van plan zijn geweest? Ik acht het niet onmogelijk...

Vergeten Headlines-item 'Een beter leven'

2009-02-03T12:28:00.003+01:00

Ik was helemaal vergeten om een item op mijn blog te zetten dat ik een tijdje geleden heb gemaakt voor NOS Headlines. Er was wel een cameraman beschikbaar maar geen verslaggever, dus nam ik die rol op me. Het was echt heerlijk om weer op pad te zijn.

Het onderwerp van het item is de documentaire 'Een beter leven', over Marokkaanse immigranten en hun zonen.

Wie meer over de documentaire wil weten kan terecht op de website van Digidoc.

Vaarwel peperbus, vaarwel videoredactie, vaarwel Headlines

2009-01-29T19:42:00.002+01:00

Het is zover. Ik zit in de trein onderweg naar huis en mijn laatste dag bij NOS Headlines zit er alweer op. Gek genoeg was het een hele normale donderdag. Ik was het zelfs even vergeten dat het (in ieder geval voorlopig) de laatste donderdag was die ik als samensteller van NOS Headlines Video zou doorbrengen. Ik ga het missen.

Gelukkig ben ik nog niet helemaal weg, woensdag is er nog een afscheidsborrel (eigenlijk voor meerdere vertrekkende stagiaires, maar omdat ik ook vertrek lift ik even mee op hun borrel..) en vrijdag de 13e (gelukkig geloof ik niet in dat soort onzin) ga ik naar een middelbare school in het kader van het project News On Tour om in Almere het goede woord over de NOS onder de leerlingen te verspreiden en een workshop te geven. Ik ben echt heel benieuwd want het lijkt me ontzettend leuk!

Maar eerst ga ik van de gedwongen relatieve rust (lees: halve werkloosheid) genieten. Kan ik eindelijk mijn structurele slaaptekort een beetje wegslapen... ;-)

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Mijn kop in beeld

2009-01-27T19:21:00.002+01:00

Niet schrikken, maar mijn falie was vandaag te zien op Journaal 24 en nos.nl. Iedere dag worden de hoofdredacteuren van de verschillende redacties geïnterviewd over wat zij die dag voor leuks te bieden hebben en ze komen dus ook langs bij NOS Headlines, wat betekent dat ik voor de camera moest met mijn smoelwerk. En dat was best leuk moet ik zeggen!

Jammer genoeg klopte niet alles van wat ik in beeld zei, zo wordt het item over Amsterdam Fashion Week niet vandaag online te staan maar morgen, omdat het niet meer lukt om het op tijd af te krijgen. Ook wat ik zeg over Send a Message is niet helemaal juist maar dat komt vooral doordat ik onvolledig was ingelicht.

Toch ga ik NOS Headlines heel erg missen. Niet omdat ik met mijn tronie in beeld kom, ook niet alleen omdat de redactie bestaat uit een hele leuke club mensen en omdat er een leuke sfeer hangt, maar ook omdat het een hele interessante uitdaging is om jonge mensen op pad te helpen om een goede journalist/cameraman/editor te worden. Wat dat betreft is NOS Headlines echt een unieke stageplek. Nergens anders krijg je de ruimte om het allemaal zelf te doen, de ruimte om fouten te maken en daarvan te leren en de ruimte om te experimenteren.

Natuurlijk zijn er minpunten, zo zijn sommige dingen niet goed geregeld wat apparatuur betreft (er gaan vooral veel dingen stuk de laatste tijd) en zouden we eens wat vaker dingen goed moeten voorbereiden voor de dagen die nog komen, maar de budgetten voor NOS Headlines zijn dan ook navenant lager dan bijvoorbeeld die van het NOS Journaal.

Donderdag mag ik nog één keer voor eindredacteur spelen bij NOS Headlines, maar dan is het voorlopig afgelopen, schluss, finito..

Ik ga mijn best doen om er zo veel mogelijk van te genieten.

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Freelancerblues

2009-01-26T17:41:00.003+01:00

Ik hoor het je bijna denken: zo dat heeft lang geduurd sinds de laatste blogpost! En je hebt gelijk. De schuldige is een spannend boek dat ik tijdens mijn treinreizen aan het lezen was genaamd Heer van het Licht. En nee dat is geen christelijke verwijzing, het was een fantasy-boek dat vooral was gebaseerd op boeddhistische en hindoeïstische mythologie.

Maar genoeg over mijn leesgedrag, het ziet er naar uit dat ik mijn goede voornemens wat mijn blog betreft binnenkort wat makkelijker kan gaan nakomen, want ik heb volgende week ineens veel meer vrije tijd. En als je weet dat ik freelancer ben dan snap je ook dat dit gegeven geen goede zaak is.

In feite is het een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Het was al langer bekend dat mijn tijd bij NOS Headlines van relatief korte duur zou zijn: ik was slechts een vervanger voor een samensteller die op een andere redactie van de NOS in moest vallen. Maar die andere redactie heeft openstaande vacature inmiddels ingevuld, dus kan zij haar eigen diensten bij NOS Headlines weer draaien en ben ik daar niet meer nodig.

Toevallig ben ik tegelijkertijd niet meer zo vaak nodig bij de Digidesk. Twee leden van de Service-redactie moesten worden wegbezuinigd, terwijl de Digidesk juist mag uitbreiden. Daarom heeft de NOS die twee werknemers omgeschoold tot leden van de Digidesk. Een simpele rekensom leert dat meer vaste krachten = minder werk voor freelancers, waaronder ik dus...

Dat betekent dat de structuur in mijn leven de komende tijd ter te zoeken is. Maar aan de andere kant is het ook wel weer spannend, omdat ik wordt gedwongen om nieuwe dingen uit te proberen. Ik heb banden bij mijn oude werkgever Omroep Brabant weer aangehaald in de hoop dat ze me weer gaan bellen voor diensten, heb gevraagd of ik binnen de NOS ingewerkt kan worden bij een andere redactie en ik heb zelfs gereageerd op een vacature bij de VPRO. De komende maand ga ik merken hoe dit allemaal uitpakt. Ik ben benieuwd.

Nog even een tip over de productie van vandaag: ik heb een interessant verhaal mogen schrijven over een doorbraak op het gebied van hersenonderzoek. Amerikaanse wetenschappers zijn erachter gekomen dat een enkele hersencel al informatie op kan slaan. Voor wie in dat soort dingen geïnteresseerd is...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Een nieuw jasje in het nieuwe jaar

2009-01-08T19:52:00.001+01:00

Zoals de (weinige) regelmatige bezoekers van mijn blog weten, ben ik
al een tijdje op zoek naar een nieuw sjabloon voor mijn blog. En zoals
je ziet, heb ik hem eindelijk gevonden. Het duurde eventjes voor ik
een goede gevonden had en toen ik er één had was ik niet tevreden,
want de navigatietabs werkten niet zoals ik dat wilde. Gelukkig kon ik
met de hulp van een vriend die meer verstand heeft van dit soort
dingen dan ik (en wat gepiel van mijzelf) de nieuwe site maar mijn
wens krijgen en hier is dus het resultaat. De nieuwe layout zorgt er
onder meer voor dat berichten die vanaf mijn mobiele telefoon zijn
verstuurd beter in de pagina passen en naar mijn smaak ziet de pagina
er nu wat frisser en moderner uit. Het is de bedoeling dat het nieuwe
tag-systeem dat gebruikt kan worden met behulp van de navigatietabs
bovenin en de duidelijkere knoppen in de linkerbalk ervoor zorgen dat
alles wat makkelijker te vinden is. Het is nog lang niet af, zo ben ik
nog aan het kijken hoe ik een simpelere versie voor de mobiele
telefoon in elkaar kan zetten die tekstueel dezelfde inhoud heeft,
maar geen plaatjes, embedded video of andere Kb-etende fratsen. De
Twitter-feed heb ik weggehaald, omdat hij niet mooi uitkwam in de
nieuwe layout. Ik heb ook de Video Uitgelicht weggehaald, omdat de
video's op dat kleine formaat niet echt overkomen. Bovendien is de
laatste video op deze site ook snel te vinden via de video-tab
bovenin. Op termijn komen er nieuwe widgets voor in de plaats in de
linker en rechter zijbalk, maar ik ben nog aan het kijken welke ik wil
gaan gebruiken. Een ander onderdeel van de pagina die ik binnenkort
onder handen wil gaan nemen is het overzicht van mijn journalistieke
en audiovisuele producties. Dat is nu nog verre van compleet, omdat
het erg veel tijd kost om het allemaal bij te houden en ik daar vaak
niet aan toekom. Ik probeer daar een makkelijkere manier voor te
vinden. Zoals ik al zei: het is work under construction. Maar ik kan
nu in ieder geval één van mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar
afstrepen...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

't Is alles gas met u en o ja, op die fiets

2009-01-07T18:11:00.002+01:00

Ik zit in de trein terug naar huis en krijg net een telefoontje van mijn vriendin: mijn fiets is gejat. Hij stond naast die van haar in de fietsenstalling op het station van Tilburg, met de nadruk op stond. Dat is vervelend, maar als ik het vergelijk met het moment waarop mijn vorige auto gejat bleek te zijn dan is dit niet zo'n grote ramp..

Het is wel een beetje vreemd: een fiets jatten op klaarlichte dag op bij het station. Hij stond op slot, maar niet ergens aan vast. Ach ja, ik weet zelf hoe makkelijk het is. Dezelfde fiets die ik nu kwijt ben, heb ik door de fietsenmaker op het station laten openbreken. Ik was mijn sleutel kwijt en had geen reservesleutel (dat heb je wel eens met een tweedehands fiets). Ik had totaal geen bewijs dat het waar was, maar de fietsenmaker zette zonder blikken of blozen een nieuw slot erop voor me. Zo makkelijk is het dus, bedacht ik het me toen.

Wat ik niet begrijp is wat de fietsendief moet met mijn oude aftandse barreltje. Ach ja, hij mag 'm hebben, ik zoek wel weer een nieuwe.

Maar genoeg gejammer van mijn kant, op het werk ging het goed vandaag. Ik mocht een interessant verhaal schrijven over het conflict tussen Rusland en Oekraïne over gas. Ik vind het altijd heerlijk als ik me in een onderwerp kan verdiepen en wat achtergronden mag weergeven in een verhaal. En vandaag mocht dat.

Ik ben geen expert, dus is het de vraag of je er het etiket achtergrondverhaal wel aan mag plakken, maar het biedt allicht wat meer context dan een standaardbericht.

Goed, al typend kom ik steeds dichter bij station Tilburg. Tijd om te gaan lopen...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Goede voornemens en een modderfiguur op vakantie

2009-01-02T18:18:00.003+01:00

Het is misschien wat aan de late kant, maar toch: gelukkig nieuwjaar iedereen! En zoals voor veel mensen is het voor mij tijd voor goede voornemens. Mijn goede voornemen voor komend jaar is, je raadt het wellicht al, het vaker updaten van mijn blog..

Ik heb 'm laatste tijd een beetje verwaarloosd. Dat komt onder meer doordat ik twee weken ziek ben geweest (buikgriep en aansluitend 'gewone' griep) en daarna samen met mijn vriendin op vakantie ben geweest naar Tsjechië.

Zoals de mensen die mij volgen op Twitter al weten heb ik vlak voor de vakantie nog geprobeerd om te werken bij de Digidesk, maar werd ik weggestuurd door mijn eindredacteur omdat ik koorts had. Toen ik rustig thuis zat, dacht ik weer beter te zijn, maar het blijkt een stuk makkelijker om je een hele peer te voelen als je thuis in je bed ligt of op de bank zit, maar op de redactie voel je je toch anders..

De heenweg van de vakantie was dan ook een lastige opgave. De reis voerde door Duitsland en een klein stukje Polen naar Tsjechië. En ik kwam erachter dat midden in de nacht met een beetje koorts achter het stuur zitten op de Duitse Autobahn niet de meest plezierige bezigheid is..

Natuurlijk reden we bij de eerste Duitse afslag verkeerd (de afslagen werken daar wat anders en dat is lastig als je dat niet weet). We kwamen midden in de stad Dortmund terecht en toen duurde het een tijdje voor we de snelweg weer (in de juiste richting) opreden.

Verder stonden er ook de nodige files (het is lekker dat je in Duitsland lekker kan doorrijden op de snelweg, maar gezien het aantal autowrakken die ik onderweg gezien heb, kan ik me best goed vinden in de maximum-snelheid op de Nederlandse wegen) en we werden ook meer dan een uur lang opgehouden bij de Duits-Poolse grens vanwege onverklaarbaar slecht geregelde wegwerkzaamheden..

Vervolgens klopte de routebeschrijving van Google Maps voor geen meter en bleken we op de verkeerde plek Polen binnen te zijn gereden, waardoor we (na eerst aan twee Polen de weg gevraagd te hebben) genoodzaakt waren om tientallen kilometers over Poolse holderdebolder-weggetjes te rijden in het donker zonder herkenbare strepen op de weg (één keer hield de weg plotseling op te bestaan. Bleek rechtsaf ineens rechtdoor te zijn. Zonder een bordje uiteraard..) om uiteindelijk via een achteraf-grensovergangetje Tsjechië binnen te rijden..

Daarna wisten we al gauw het dorp te vinden waar ons huisje stond, maar het huisje zelf konden we nergens vinden. Na navraag bij één van de locals bleek dat we eerst nog een hele tijd over een onverhard modderpad moesten rijden om er te komen. Helaas kon de man geen Duits en maar drie woorden Engels en was mijn beheersing van het Tsjechisch van vergelijkbaar niveau, dus reden we opnieuw verkeerd op het modderpad en stonden we ineens echt in the middle of nowhere.

Een zijpad was in geen velden of wegen te bekennen, dus besloot ik op een grasveld te keren. Op het moment dat ik het veld opdraaide, besefte ik dat ik een hele domme fout had gemaakt. Het was geen gras wat er stond maar één of ander koolgewas. Dat betekende voor mij en mijn vriendin dat ik de auto met de neus maar voren in de modder terecht had doen komen. En laat mijn Volkswagen Golf nu juist voorwielaandrijving hebben..

Daar stonden we, ver van de bewoonde wereld met de auto vast in een kolenveld.. Na een avondwandeling vonden we het dorp weer en gelukkig had de behulpzame local de eigenaar van het huisje opgetrommeld. Met behulp van haar auto en een sleepkabel werd de auto uit zijn benarde positie bevrijd en konden we de laatste meters naar het huisje met relatief gemak afleggen. Volgens mij ben ik nog nooit zo blij geweest om mijn hoofd op een kussen te leggen als toen ik die nacht het bed in kroop...

De rest van de vakantie had gelukkig een stuk lagere stress-dichtheid en na zo'n twee dagen was ik warempel echt beter. Over die week kan ik trouwens kort zijn: rust, houtkachel als enige verwarming, geen drinkwater uit de kraan, maar wel een eigen sauna en via digitale televisie ontvingen wel alle regionale televisiezenders op het kleine tvtje(!)

Een uitstapje naar Praag leerde dat het echt een prachtige stad is en we hadden bovendien een witte kerst. Gelukkig verliep de terugreis een stuk beter (ik voelde me goed en we reden in één keer de juiste route). En het was ook wel weer lekker om thuis te zijn natuurlijk (en om warm te kunnen douchen..)

De eerste werkdag daarop kon ik gelijk aan de slag bij de Digidesk, maar omdat ik zo lang al niet had geblogd en het dus een beetje afgeleerd had en er bovendien simpelweg geen zin in had, lag mijn blog tot nu te verstoffen. Maar het is nu een nieuw jaar en het is tijd om Jannes in medialand nieuw leven in te blazen.

Mijn goede voornemens zijn dat ik niet iedere dag, maar wel in ieder geval iedere
week deze blog zal updaten en dat ik binnenkort mijn blog in een mooier jasje steek..

In ieder geval wens ik iedereen een gezond, voorspoedig en gelukkig 2009 toe en hoop ik dat iedereen er weer het beste van maakt!

Gr,
J.

Een verraden klokkenluider neemt wraak en een populaire kop scoort!

2008-12-08T17:52:00.001+01:00

Het blijft lastig hoe je om moet gaan met klokkenluiders. Vrijdag werd
Ad Bos nog 'niet ontvankelijk' verklaard door de rechter en vandaag
kwam zijn advocaat met een miljoenenclaim tegen de staat. Ad Bos was
degene die eind jaren negentig de bouwfraude aan het licht bracht.
Justitie gebruikte hem volop als bron van informatie, maar toen hij
niet meer nodig was voor het oprollen van de frauderende bouwbedrijven
werd hij zelf aangeklaagd voor corruptie. Hij zou zelf een bovenaar
snoepreisjes en een avondje Yap Yum (de roemruchte Amsterdamse
seksclub) hebben gegeven om hem ter wille te houden. Niet alleen was
hij zijn bron van inkomsten kwijt (na zijn openbaringen was het lastig
om werk te vinden in de bouwsector..) maar hij was ook nog eens
betrokken bij een geldversindende rechtszaak. Wat dat betreft snap ik
zijn verontwaardiging. Maar aan de andere kant had hij wel degelijk
boter op zijn hoofd, omdat hij zelf ook corrupt was. Moeten we alles
maar vergeten en vergeven? Als een leerling een paar mede-leerlingen
verklikt die een raam hebben ingegooid van de school, vergeef je het
die leerling dan dat hij een boompje uit de schooltuin heeft gerukt?
Of straf je hem daar alsnog voor? Ik weet dat ik in herhaling val,
maar ik ben blij dat ik niet de rechter ben die dat moet gaan
bepalen.. Ik ben benieuwd wat de uitkomst wordt. Overigens was het
verhaal over Bos niet mijn best-gelezen verhaal van de dag, een
verhaal over de populariteit van LPG werd vaker aangeklikt (sinds kort
kijken we daar wat vaker naar). Ik denk dat ik wel weet hoe het komt,
ik heb een modernisme gebruikt in de titel: LPG populairder dan ooit.
Zo'n popieopie-titel trekt blijkbaar meer clicks. Vooral sinds de
komst van de nieuwe site is dat doorslaggevend geworden voor de
klikresultaten. Op de oude pagina waren er ook nog een foto en een
intro die een lezer richting het verhaal konden leiden. Al schijnen de
doorklik-ratio's nu juist met beter te zijn omdat veel mensen de
foto's en intro's lazen en dan het gevoel hadden dat ze het verhaal
niet meer hoefden te lezen omdat ze het nieuws al uit de intro hadden
gehaald. En daar heb je dan als internetjournalist zo je best voor
gedaan om een goed en interessant verhaal neer te zetten.. ;-) De
doorklikratio van de nieuwe pagina schijnt hoger te zijn, al zijn we
nog te kort bezig om echt conclusies te trekken.

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

De Apple-blunder en rectificatie

2008-12-04T21:17:00.002+01:00

Ik vergeet nog bijna iets te zeggen over de blunder die we bij de Digidesk hebben gemaakt in een bericht over Apple. De Nederlandse afdeling van de computermaker had een bericht op de site staan waarin werd gewaarschuwd voor virussen en werd geadviseerd om antivirus-software te installeren op de Apple-computer. Aangezien Apple-computers altijd worden gezien als virus-proof en enkele redactieleden fervente Apple-gebruikers zijn, werd dat een bericht op NOS.nl.

Maar wat bleek gisteren? Het bericht was helemaal niet nieuw, het ging om een bericht van een jaar oud. Toen al bleek uit onderzoek van Apple zelf dat er steeds meer virussen ontwikkeld werden voor de mac. Daarvoor was de hoeveelheid mac-gebruikers te klein om de Apple interessant te maken voor virus-ontwikkelaars.

Nu de Apple-computers steeds populairder worden, zijn de virus-ontwikkelaars zich wel op dat segment van de computermarkt gaan richten, maar dat vindt niet nu plaats, maar vorig jaar.

Apple heeft het artikel dan ook meteen van de site gehaald en de eindredacteur van gisteren (zelf één van die Apple-gebruikers) heeft ervoor gekozen om ons eerdere bericht te rectificeren.

Daarover ontstond vervolgens een hele discussie (die ik via de mail volgde), omdat sommige collega's die rectifiecatie niet terecht vonden. Het zou niet onze
fout zijn, maar die van Apple Nederland.

Als ik eerlijk ben, vind ik dat het niet eens zo zeer uitmaakt wiens fout het was. Er stond een fout op onze pagina en die moeten we rechtzetten. Overigens waren we niet de enige die het bericht naar buiten brachten, allerlei nieuwsmedia vermeldden het en een gedeelte daarvan rectificeerde later ook.

Onder meer de Telegraaf, de Volkskrant, Tweakers en de Dag. Een deel van hen rectificeerde later ook het bericht.

Voortaan checken we de berichten op de Apple-site altijd ook telefonisch, om herhaling te voorkomen.

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

I'm back!

2008-12-04T20:34:00.004+01:00

Zo, na lang te hebben moeten wachten heb ik mijn telefoon weer terug en heb ik dus weer mobiel internet. Ik ben dus weer terug in de blogosphere! Het was echt een gemis om niet te kunnen bloggen de afgelopen weken. Juist net in die interessante tijd met de nieuwe site ben ik door de falende techniek onthand..

Er is ontzettend veel over te doen geweest de laatste tijd. Vanuit de hele NOS komt commentaar. De nieuwe site is lelijk en niet beeldend genoeg, het journaal is niet meer herkenbaar als een apart onderdeel binnen de NOS, er zitten allerlei bugs in de site die eruit gehaald moeten worden, onze video's zouden teveel in een hoekje weggemoffeld, de werkwijze moet omgegooid worden, we zouden lezers verliezen door de nieuwe site, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Die kritiek is ten dele terecht. De site had moeten proefdraaien als schaduwsite, er had meer plek gemaakt kunnen worden voor het etaleren van enkele verhalen met foto. Toch is het niet terecht om heel negatief te zijn over deze tijdelijke oplossing. Ik ben heel blij dat we nu van www.nos.nl een echte nieuwswebsite hebben gemaakt in plaats van alleen een doorkoppeling van teletekst.

En de nieuwe werkwijze is even wennen, maar zorgt er ook voor dat we ons minder met het doorzetten van berichten bezig hoeven te houden en we meer tijd kunnen steken in het maken van verhalen die echt iets toevoegen, omdat de nieuwtjes via de doorkoppeling van teletekst er sowieso al opkomen. Dat heeft weer wel als nadeel dat vaak berichten dubbel op de pagina komen te staan.

Het komt erg vaak voor dat we aan de slag gaan met een onderwerp dat nog niet op teletekst staat, maar al wel op de radio is gemeld, maar dat tegen de tijd dat het verhaal op de site staat er ook een teletekstbericht verschijnt, waardoor het verhaal er dus dubbel op staat. Maar we houden het goed in de gaten en zorgen ervoor dat de dubbele verhalen snel gecorrigeerd worden..

Verder heb ik vandaag een NOS Headlines-dag gehad en het was me weer een waar genoegen. Ik heb mijn eerste stage-sollicitaties gehouden met gegadigden voor een stageplek als cameramens. Ik zes mens, omdat één van de twee een vrouw is. En dat blijkt een primeur te zijn voor Headlines, nooit eerder heeft de videoredactie van Headlines een vrouwelijke camerastagiaire gehad..

Het vak van cameramens is blijkbaar nog steeds een mannenberoep. Bij Omroep Brabant viel dat wel mee, daar was het ongeveer fifty-fifty, maar ook bij de cameramensen
van het NOS Journaal is veruit het merendeel man.

Het houden van stagegesprekken was trouwens onverwacht leuk. De twee kandidaten waren
enthousiast en sympathiek. Gelukkig hebben we voor allebei plek, ik had niet graag tussen de twee willen kiezen. Ik ben heel benieuwd hoe de keuze voor die twee zal uitpakken als ze op de redactie aan de slag gaan..

Ik ben echt blij dat ik bij Headlines terecht ben gekomen! Al ben ik wel een uur later thuis dan eigenlijk de bedoeling is, omdat ik wat langer op de redactie bleef en vervolgens mijn trein had gemist... :-s

Ach ja, eigen schuld, dikke bult. Moet ik het maar niet zo leuk vinden. ;)

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Telefoon stuk, nieuwe auto en de quickfix online

2008-11-25T15:07:00.006+01:00

Zoals de (weinige) lezers van Jannes in Medialand ongetwijfeld hebben opgemerkt, is het al een tijdje stil op deze blog. Dat komt vooral door mijn stukke telefoon, die is ter reparatie terug naar de fabriek.

Ik ben nog wel mobiel bereikbaar, maar op mijn oude Nokia 6310i heb ik geen internet, dus is in de trein bloggen tijdelijk geen optie.

Mijn tijdelijke telefoon:

Op mijn werk heb ik meestal geen tijd en als ik thuiskom heb ik meestal betere dingen te doen dan achter de computer zitten, dus komt het erop neer dat ik mijn blog verwaarloos op het moment.

Vandaag toch maar even een kort bericht, omdat de NOS een nieuwe website op NOS.nl heeft geplaatst: de quickfix, zoals die in de wandelgangen genoemd wordt.

Stap achteruit
Op visueel vlak is het een stap achteruit. De NOS Journaal-pagina had een voorpagina die bijna evenveel overzicht gaf als de voorpagina van een krant. Daarop stond een aantal door de redactie geselecteerde verhalen met kop, foto en een korte intro-tekst. In de quickfix blijft daarvan alleen nog maar een kop over.

In de aanloop naar het online gaan van de quickfix is het door meerdere redacteuren herhaaldelijk gezegd dat de pagina niet beeldend genoeg is en te weinig overzicht biedt. Voorbeelden van hoe onze internetpagina er eigenlijk uit zou moeten zien als je het mij vraagt, zijn de nieuwspagina’s van de Dag en de BBC.

Uit de reacties blijkt dat veel lezers van de site de visuele kwaliteit van de oude website missen. Overigens is het heel leuk om te lezen dat de NOS Journaal pagina zoveel verknochte lezers had. Ik ben benieuwd of alle mensen die in hun reactie zeggen dat ze nu naar alternatieven gaan kijken echt bij ons weggaan. En of ze nog terugkomen.

Verademing
Om eerlijk te zijn moet ik wel zeggen dat het wel een verademing is dat de tweedeling tussen de doorschakeling van teletekstberichten op NOS.nl en de langere verhalen op de NOS Journaal pagina verleden tijd is.

En als je kijkt naar bezoekersaantallen zal het de artikelen goed doen dat ze op NOS.nl staan, want die pagina werd altijd zeer goed bekeken. Eigenlijk was het bezopen dat daar tot nu toe alleen een doorkoppeling van teletekst stond.

Kinderziektes
Maar eigenlijk is het raar te noemen dat deze nieuwe pagina zomaar online gegooid wordt zonder dat ie eerst een tijdje als schaduwsite meedraait op de redactie. Nu moesten alle hens aan dek om hem bij te houden omdat niemand de nieuwe werkwijze al volledig onder de knie had. Bovendien hebben we vandaag een hele waslijst aan kinderziektes geconstateerd die nog verholpen moeten worden.

De komende tijd zal er nog het een en ander moeten gaan veranderen eer deze tijdelijke oplossing echt goed werkbaar is. Voor de lezer zal het niet erg goed te merken zijn, maar voor de redactie des te meer. Onze werkwijze moet nog helemaal worden veranderd en afgestemd op de nieuwe situatie.

Na een gesprek met Roeland Stekelenburg, die het ontwikkelen van de quickfix onder zijn hoede heeft, snap ik wel waarom ervoor gekozen is om deze niet-visuele, op de oude NOS.nl gestoelde pagina-indeling te houden.

Stapsgewijs
Als je het echt goed wilt doen, moet je eigenlijk alles omgooien. Dat wil Stekelenburg liever niet, hij wil het liever stapsgewijs veranderen, zodat de interface niet al te vervreemdend wordt voor vaste gebruikers.

De compleet nieuwe website die volgend jaar in gebruik genomen zou moeten worden, wordt wel veel visueler, interactiever en functioneler. Tenminste, dat is wel de bedoeling, vertelde Stekelenburg mij net.

Ik zet dan ook mijn hoop op de nieuwe website. Hopelijk wordt één van de nieuwe onderdelen van de site de aparte website voor UGC, waar mijn chef Jens Kraan en ik op aan willen sturen. Een CNN iReport-achtig iets, zeg maar. Of een BBC Have your say. Helaas moeten dat soort dingen wachten tot we de nieuwe site gaan ontwikkelen.

Auto
Verder nog een privébericht: ik heb een nieuwe auto! Komende zaterdag haal ik hem op. Het is een VW Golf en hij ziet er ongeveer zo uit:

World of Warcraft

2008-11-13T20:30:00.000+01:00

Op de pagina van NOS Headlines komt straks een heel leuk filmpje over
World of Warcraft. Afgelopen nacht kwam de tweede uitbreidingsset uit
en veel mensen keken reikhalzend uit naar het moment dat ze hun net
aangeschafte schijfje in de PC kunnen schuiven om de nieuwe opties te
proberen en de nieuwe gebieden te verkennen. Gelukkig was één van de
Headliners een WoW-er en hij had zijn laptop bij, dus hij installeerde
de nieuwste uitbreiding en toen zijn we in-game spelers gaan
interviewen. Best leuk om te doen! Het resultaat is te bewonderen op
de website straks (zodra ze 'm afhebben). Zelf ben ik geen groot
voorstander van dit soort spellen. Ik weet van mezelf dat ik als ik
een spel als dit op de middelbare school tot mijn beschikking zou
hebben gehad, niet aan mijn huiswerk toe zou zijn gekomen. Ik hou van
computerspelletjes, al speel ik er tegenwoordig nooit meer, maar een
spel in een wereld die nooit offline gaat zou voor mij te verslavend
zijn, in ieder geval op die leeftijd. Een normaal spel kun je opslaan,
iets amers doen en dan weer verder gaan waar je gebleven was. Het
maakt niet uit hoe lang je het spel laat liggen, je kunt het altijd
weer oppakken. Maar bij een Massive Multiplayer Online Role-Playing
Game als WoW is dat gevoelsmatig niet zo; als je niet speelt, gaat de
wereld gewoon door. De rest is sterker geworden en jij niet (dit soort
spelletjes gaat uiteindelijk altijd over hetzelfde: zo sterk mogelijk
worden). En als je met bezig was om een bepaalde missie uit te voeren
en je bent een tijdje weg, dan kan iemand anders er met de buit
vandoor gaan. Ik zou sterk geneigd zijn om een poging te doen om 24/7
ingelogd te zijn en te zitten spelen. Er zijn zelfs gevallen bekend in
Japan dat mensen volledig uitgehongerd en uitgedroogd raken omdat ze
zichzelf niet verzorgen en vervolgens daardoor overlijden. In
Nederland is er zelfs een speciale afkick-kliniek voor
WoW-verslaafden. Maar goed, dat zal het bedrijf dat het spel
produceert worst wezen, zolang het geld blijft binnenstromen. En
stromen doet het, niet alleen verkopen spel en uitbreidingen zeer
goed, de spelers betalen zich ook nog eens blauw aan hun maandelijkse
abonnement bij producent Blizzard. Waarschijnlijk is hun kapitaal
sinds vandaag flink gestegen. En dan zijn er natuurlijk nog de
zogenoemde 'gold-farms', hele redacties vol met kinderen die geld
verdienen (voor de baas, zelf zien ze er niets van terug) met het
spelen van WoW, zodat items ed. in het spel verkocht kunnen worden
voor echt geld. De K's waarmee de WoW-ers hun items kopen (de
reclameslogan "het wordt niets zonder k's zal voor spelers van WoW een
heel andere betekenis hebben) zijn echte euro's waard. En dat gegeven
beperkt zich niet tot WoW. Een tijdje geleden heeft de rechter bepaald
dat het steken van fictieve voorwerpen ook diefstal is. Enkele
middelbare scholieren waren jaloers op een medescholier die in het
internet-spel Habbo veel digitale eigendommen bij elkaar gespeeld had.
Zij sloegen de jongen in elkaar en dwongen hem om in te loggen en al
zijn Habbo-eigendommen over te brengen naar hun account. De rechter
oordeelde dat dit diefstal is. Stelen in de digitale wereld is niet
strafbaar, maar iemand in de echte wereld dwingen om zijn digitale
eigendommen af te staan valt wel onder diefstal en is dus strafbaar,
vond de rechter. Toch is het een fijne lijn tussen fictief geld en
echt geld, als het fictieve geld om te wisselen zou zijn voor echt
geld. Stel je voor dat je een flink bedrag wint bij monopolie en je
vervolgens je medespelers monopolie-geld gaat verloren voor echt geld.
Dat is wat bij dit soort spellen steeds vaker gebeurt. En Second Life
mag dan geflopt zijn, de digitale identiteit wordt steeds
belangrijker. Ik zie voor me dat er een moment komt dat voor de meeste
mensen de digitale identiteit zo belangrijk wordt dat de werkelijkheid
er niet meer toe doet. Dat iedereen constant ingeplugd zit in een
systeem om een digitaal leven te leiden zonder dat ze in het echte
leven nog iets ondernemen. Dat het toekomstbeeld van de makers van de
Matrix-trilogie toch ten dele gelijk krijgen; de Matrix komt er wel,
maar we hebben 'The Machines' er niet voor nodig om opgesloten te
worden, we sluiten onszelf vrijwillig op.. Waarschijnlijk is dit
relaas overtrokken en uiteraard chargeer ik wel een beetje (dat kan je
op een blog wel maken, vind ik; dat maakt het schrijven voor je eigen
blog zo leuk...) maar ik denk wel dat dergelijke toekomstbeelden niet
eens zo heel erg on-plausibel zijn dan je zou denken. Ik denk wel dat
er altijd genoeg tegenbewegingen zullen zijn om ervoor te zorgen dat
het allemaal zo'n vaart niet zal lopen. Maar ik verwacht dat er een
groep mensen zullen zijn die zich vrijwillig in zo'n Matrix zouden
opsluiten zodat zo nooit meer hoeven ophouden met gamen. Ongetwijfeld
wordt hun motto de uitspraak die verrader Cypher doet in die film,
nadat hij zich vrijwillig weer in de Matrix op laat sluiten:
"Ignorance is bliss."

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Olietekort en kromme komkommers

2008-11-12T18:06:00.001+01:00

Het vandaag een fijn drukke dag. Zo'n dag dat je hele tijd druk bezig
bent zonder dat je het gevoel hebt onder veel druk te staan. En ik heb
veel leuke verhalen geschreven. Of tenminste: de verhalen waren leuk
om te schrijven, of ze ook leuk zijn om te lezen, dat laat ik aan
ieders eigen beoordelingsvermogen over. Er was (in willekeurige
volgorde) een verhaal over kromme komkommers en ander vreemdvormig
groenten en fruit, een verhaal over bomleggende dierenactivisten, een
verhaal over een recordboete voor autoruitfabrikanten vanwege
kartelvorming en een verhaal over een dreigend olietekort. Dat laatste
verhaal is wel interessant, want het gaat over de het Internationale
Energie Agentschap, een tot nu toe vrij behoudende organisatie, die
waarschuwt voor een makend olietekort. Wetenschappelijke instellingen
waarschuwen daar al heel lang voor, maar nu komt de waarschuwing
ineens uit een heel andere hoek. Volgens de stichting Peakoil,
opgericht door wetenschappers om de oliereserves in kaart te brengen,
is het rapport van het IEA nog te rooskleurig. Zij gaan ervan uit dat
het olietekort sneller gevaarlijke proporties aan zal nemen. En ik ben
geneigd eerder Peakoil te geloven. Ik heb mij laten vertellen dat de
resterende oliereserves waarschijnlijk minder groot zijn dan nu wordt
gedacht. In de OPEC-landen is vastgelegd hoeveel ruwe olie ieder land
per jaar omhoog mag pompen en die hoeveelheid is gekoppeld aan de
grote van de reserves die er nog zijn. Hoe groter de reserves, hoe
meer geld de oliebedrijven verdienen, dus. Maar de oliebedrijven mogen
zelf beslissen welk onderzoeksbureau onderzoekt hoeveel olie er nog
over is. Dus zorgen de oliemaatschappijen ervoor dat er altijd op zijn
zachtst gezegd optimistische schattingen gemaakt worden. Door dat
gegeven zullen we waarschijnlijk eerder dan verwacht een tekort
krijgen. Dat kan dus binnen nu en een paar jaar al gebeuren. Onze
generatie zal in ieder geval dat moment gaan meemaken dat aan de vraag
naar olie niet meer voldaan kan worden. En er zijn wel andere
energiebronnen die aangeboord kunnen worden. Zonne-energe wordt nog
niet bepaald benut naar de volle potentie en het productieproces is
een stuk goedkoper geworden sinds een tijdje geleden vervanging is
gevonden voor de dure siliconen die tot dat moment nog nodig waren. De
zee is een nog nauwelijks benutte energiebron met de immer stuwende
getijden waarvan ik de kracht als Zeeuw zo goed ken. Biobrandstof uit
algen. De mogelijkheden zijn er legio. Het enige probleem is dat we
door de te optimistische schattingen denken meer tijd te hebben om
voor te bereiden op het opraken van de olie dan daadwerkelijk het
geval is. Misschien zou ik eens een prijsvraag moeten organiseren, net
als de AEX-pool op mijn werk (voorspel de stand van de AEX op 31
december) maar dan voor dat omslagpunt: wanneer ontstaat het
olietekort, inzendingen in jaartallen en maanden graag. En de prijs is
dan zo'n elektrisch autootje en een zonnepaneel oid. Nee maar zonder
dollen: ik denk dat we binnen nu en vijf jaar behoorlijk in de
problemen gaan komen.

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Tweede dag Headlines

2008-11-11T19:47:00.000+01:00

Mijn tweede dag bij Headlines zit er weer op! Dit was een wat
rommeliger dagje dan de vorige keer, omdat maar twee teams op pad
gingen en meerdere Headliners op de redactie bleven omdat ze iets
gingen voorbereiden voor morgen of de komende weken, of omdat een item
van gisteren nog afgemaakt moest worden. Bovendien kwam de één later
vanwege een logopedie-les en moest de ander eerder weg vanwege een
presentatiecursus (zij gaat morgen de chat op de NOS-livestream
presenteren). De onderwerpen van vandaag waren het Amber Alert! (het
nieuwe systeem dat de politie gaat gebruiken om vermiste kinderen op
te sporen, wat vandaar in gebruik genomen werd) en een bèta-beurs waar
middelbare scholieren met spectaculaire proefjes verleid worden om
toch vooral iets technisch te kiezen. Het item van gisteren dat nog
afgemaakt moest worden, ging over een beroving in Almere. Overigens
moet ik nog even kwijt dat ik vanmorgen de schrik kreeg van mijn
leven: ik stond ineens oog in oog met beroepshomoseksueel Gordon. Die
was blijkbaar bij 3fm op bezoek. Dus ik heb hem (of eigenlijk: zijn
manager, Gordon had zich al meteen in de studio afgezonderd) gelijk
gevraagd om dat hele Toppers-gedoe eens uit te leggen voor de
Headlines-camera, maar de beste man (of eigenlijk: zijn management,
dat duidelijk bezorgd was dat er nog een rel zou ontstaan) plotseling
gezetensbezwaren had gekregen tegen het uitvechten van dit soort
dingen in de media en we werden afgescheept met de smoes dat Gordon
niet de officiële woordvoerder is van de toppers en dus niets over de
nieuwe aanwinst Jeroen van der Boom kwijt wilde. Dat had hem tot nog
toe niet bepaald ervan weerhouden om de media te woord te staan, lijkt
mij. Maar goed, blijkbaar regeert de manager, dus stapte Gordon samen
met zijn gevolg in een enorme witte bak van een auto (ik ben geen
autoliefhebber, dus het merk, type en bouwjaar heb ik niet genoteerd)
om vervolgens ermee weg te scheuren. Best fijn ook voor diegene op
wiens plekje hij zijn benzineslurper neergekwakt had (ik geloof dat de
eindredacteur van radio niet erg gediend was van het feit dat hij zijn
auto bij de publieksparkeerplaats moest neerzetten). Verder is het nog
wel interessant vanuit een journalistiek oogpunt dat ik heb besloten
niets meer te doen met de Greet Hoffmans-affaire. Vandaag kwam
namelijk een boek uit over het huwelijk tussen Prins Bernhard en
Koningin Juliana. De schrijver, Kees Fasseur, had het dossiers in
mogen zien over de heisa die ontstond rond gebedsgenezeres Greet
Hoffmans. Als daar spannend nieuws uit zou komen, wilden we een uitleg
geven aan de lezers van de Headlines-pagina over hoe erg die affaire
was in die tijd. Dat wilden we onder meer doen door de vergelijking te
trekken met Jomanda. Stel je eens voor dat Jomanda nu ineens de
lijfarts zou worden van de koningin, dat zou schokkend nieuws zijn.
Dat was toen een vergelijkbare situatie. Maar na bestuderen van de
inhoud van het boek, bleek het een grote deceptie. Er werd wel wat
geroddeld over de relatie tussen de prins en de koningin, maar alle
'nieuwe' informatie over Greet Hofmans was in feite een bevestiging
van wat men al wist. Jammer, het had een leuk item kunnen worden. Als
laatste nog een blog-technisch bericht: ik snap eindelijk hoe dat
tab-systeem in de nieuwe sjabloon werkt! Weer een stapje dichterbij de
nieuwe look voor mijn blog...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Obama en internet

2008-11-10T17:34:00.001+01:00

Ok, dit is toch echt de laatste keer dat ik iets blog over de
amerikaanse verkiezingen, maar ik wilde toch echt nog even iets kwijt
over hoe het internet de Amerikaanse verkiezingen heeft beïnvloed. Ik
wist al langer dat Obama het bijeen sprokkelen van geld had
gerevolutionaliseerd door via internet bij de 'normale mensen' geld op
te gaan halen. Natuurlijk heeft hij ook veel geld ontvangen van
bedrijven en vooral ook allerlei celebrities, maar toch wist hij onder
meer door zijn internet-tactiek een recordbedrag binnen te slepen.
Maar dat was al bekend, minder bekend is het verhaal over hoe Google
Trends de uitslag van de verkiezingen mede bepaalde. Daar kas ik
vandaag een artikel over (het stond afgelopen zaterdag in het
NRC-Handelsblad) op de redactie. Daarin staat hoe Google Trends en
bloggende Amerikaanse journalisten in een zichzelf versterkende
spiraal terecht kwamen. Op Google Trends kun je zien welke zoektermen
het meest ingetikt worden in Google en in de aanloop naar de
verkiezingen werd Obama veruit het meest opgezocht van alle
zoektermen. Om ervoor te zorgen dat meer mensen via de zoekmachine op
hun blogs terecht zouden komen, zetten de bloggende journalisten (en
iedere zelfrespecterende journalist heeft een blog in Amerika) altijd
in de kop. Zo ontstond in het journalistieke segment van de
blogosphere een vicieuze cirkel waardoor Obama werd bevoordeeld. Het
is wellicht overtrokken om te zeggen dat Obama heeft gewonnen door het
internet, maar betekent zeker een aardverschuiving in hoe nu en in
toekomst campagne gevoerd wordt. Ik kan alleen nog niet zeggen of ik
blij moet zijn met het feit dat presidentskandidaten niet meer
afhankelijk zijn van de grote bedrijven om hun campagnes te
financieren, of dat ik bezorgd moet zijn om de nacht die Google blijkt
te hebben in het bepalen van de journalistieke agenda..

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Mattende monniken en gepiel aan een nieuw sjabloon

2008-11-09T17:17:00.001+01:00

Er is een nieuwe video uitgelicht. Het duurde even, maar vandaag heb
ik weer een video gemaakt die leuk genoeg is om in de spotlight te
zetten (in tegenstelling tot het ondertitel-werk van de laatste tijd).
Het gaat over monniken die vechten als straatjochies in de Heilige
Grafkerk in Jeruzalem. Die kerk is officieel eigendom van
Grieks-orthodoxe, Armeens-orthodoxe en rooms katholieke christenen,
maar een paar Palestijnse families beheren al eeuwenlang de sleutels
van de kerk, omdat de monniken telkens ruzie krijgen over de indeling
van de kerk en het renoveren van bepaalde delen van de kerk. In 2002
brak er ook een gevecht uit, één van de monniken had een stoel verzet,
waarbij elf mensen in het ziekenhuis belandden. Dit keer viel het mee
met de verwondingen, maar het levert wel klikbare video op. Je vraagt
je af wat er gebeurd is met die vredelievende boodschap van "keer de
andere wang toe"...
Verder heb ik een nieuwe sjabloon gekozen mijn blog, ik moet hem nog
wel wat aanpassen aan mijn wensen, wat nog een hele opgave is, omdat
webdesign en html-codes nieuw voor me zijn, maar ik begin het een
beetje te begrijpen. Ik denk dat deze site er over één á twee weken
ineens heel anders uit zal gaan zien..

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

'Gruwelijke' beelden en een eigen verhaal over Hyves

2008-11-08T02:36:00.000+01:00

Wanneer geef je beelden het predicaat 'gruwelijk'? Vandaag was daar
een hele discussie over op de redactie. Het ging vooral over de
beelden uit Congo van burgerslachtoffers die door Tutsi-rebellen zijn
gemaakt. We besloten om de gebruikers van onze website een duidelijke
waarschuwing te geven, zodat mensen die geen behoefte hebben aan
gruwelijke beelden er niet mee geconfronteerd hoeven te worden. Maar
ik zou zeggen bekijk de beelden zelf en vorm je eigen oordeel.
Verder heb ik nog een eigen verhaal geleverd over Hyves. Twee
PvdA-kamerleden hadden kamervragen gesteld over de privacy van
jongeren onder de 16 op zulke netwerksites. Het gaat er vooral om dat
die jongeren en kinderen volgens de wet toestemming moeten krijgen van
hun ouders om een profiel aan te maken en dat bij bijvoorbeeld Hyves
bijna geen controle op is. Ik sluit mij in dit geval aan bij
Hyves-oprichter Raymond Spanjar, die zegt dat hij niet weet hoe je dat
dan zou moeten doen. Meer dan vragen: "Heb je het gevraagd aan je
ouders", kan je toch niet doen. Maar ik denk dat in een breder
perspectief internetcriminaliteit wel een grote uitdaging is waar de
overheden over de hele wereld nog een goede manier moeten vinden om
daar mee om te gaan. En dan heb ik het nog niet eens over loverboys en
pedofielen die door internet makkelijk met hun slachtoffers in contact
kunnen komen, waar de PvdA zo bang voor is, maar over online pesten.
Door Hyves, MSN, Facebook en zelfs ook Twitter is pesten op internet
steeds makkelijker geworden en het komt ook steeds vaker voor, als ik
leraren uit het middelbare onderwijs die ik toevallig ken moet
geloven. En dat is ergens ook logisch, want degene die je pest die zie
je niet. Het is daardoor dan ook heel makkelijk om je niet schuldig te
voelen over wat je doet, omdat je de gevolgen van je pesterijen niet
ziet. En het kan nogal hard aankomen, digitaal pesten. Een groot deel
van het probleem komt voort uit de afwezigheid van lichaamstaal. Uit
onderzoek is gebleken dat meer dan 70 procent van de communicatie
tussen mensen niet via taak verloopt, maar via mimiek, intonatie en
andere non-verbale communicatie. Ik heb al meerdere malen ruzie
gekregen die voortkwamen uit conversaties via chat sms of mail, omdat
opmerkingen anders worden begrepen dan het werd bedoeld. Tekstuele
media zijn een prima communicatiemiddel, zolang het over zakelijke,
feitelijke, en/of intellectuele dingen gaat. Emoties worden
daarentegen maar al te vaak verkeerd begrepen. En nee, een simpele
emoticon is niet voldoende om het gemis van die 70 procent non-verbale
communicatie te ondervangen. Het is alleen moeilijk om daar iets aan
te veranderen. Ik snap dat de PvdA wil proberen om de toegang van
jonge kinderen tot dat soort communicatiemiddelen te ontzeggen tenzij
ze onder toezicht staan van een volwassene, maar ik vraag me af hoe je
dat in godsnaam kan doen zonder een internationale Orwelliaanse Big
Brother-achtige constructie op te zetten.. Ik denk dat dit naast de
economische malaise één van de grootste maatschappelijke vraagstukken
zal zijn van deze tijd. Maar hoe je dat zou moeten oplossen? Ik heb
geen idee...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Eerste dag bij Headlines

2008-11-06T19:26:00.001+01:00

Zo, dit was dus mijn eerste dag bij NOS Headlines. Het is wel even wat
anders dan wat ik tot nu toe heb gedaan, maar ik moet zeggen: het
bevalt me wel. Het is heel leuk om met een team van enthousiaste
jongelingen te werken. Ik speel wel een heel andere rol dan ik gewend
ben. Tot nu toe zat ik altijd aan de andere kant van de vergadertafel.
Nu produceer ik niet zelf, maar moet ik ervoor zorgen dat de
verslaggevers goede producties maken. Bijna was ik zelf op pad gegaan
vandaag er waren namelijk meer cameramensen dan verslaggevers. Maar
uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om dat niet te doen. Dat had twee
redenen, ten eerste wil ik me eerst wat beter verdiepen in mijn rol
als samensteller (het voelde een beetje als weglopen van mijn
verantwoordelijkheid) en bovendien was het de bedoeling dat één
cameraman ook wat verslaggeversdiensten ging draaien in de toekomst,
dus leek mij dit het perfecte moment om hem zijn eerste stappen in de
verslaggeving te laten zetten. Omstreeks 13.00 uur had ik iedereen op
pad gestuurd en bleef ik achter op een zo goed als lege redactie (de
video-coördinator was er ook, maar die zat bijna de geld tijd in de
montageruimte voor het weekoverzicht). Ik heb van die tijd gebruik
gemaakt door me nog wat beter in te lezen in de werkwijze van NOS
Headlines, een boekwerk waar menig boom voor gesneuveld is. Twee uur
later kwamen de eersten weer terug en kon ik weer aan de slag.
Meedenken over de opbouw, de montage en de tekst voor op internet, een
overdracht maken voor de samensteller van morgen, nog even hier
meekijken, nog even daar een vraag beantwoorden, voor ik het wist was
het half zeven en was het al weer tijd om maar huis te gaan. Het was
echt een heel raar gevoel om de redactie te verlaten terwijl iedereen
nog druk zit te monteren aan zijn of haar item. Ik ben echt benieuwd
naar het resultaat! Ik ga gelijk even kijken als ik straks thuiskom..

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Arme Barack Obama

2008-11-05T20:46:00.001+01:00

Ik heb daarnet een verhaal geschreven over wat Obama nu allemaal te
wachten staat in dat Witte Huis en ik kan je vertellen: it ain't
pretty.. Die Bush laat echt een zootje achter van jewelste. Twee
oorlogen die niet gewonnen kunnen worden, een economische crisis en
een begrotingstekort waar je u tegen zegt. Ben ik even blij dat ik
niet in zijn schoenen sta.. Maar laat ik eens beginnen bij het begin.
Ik had in de trein op mijn mobieltje de hele website van de NOS
doorgelezen en ik kwam nogal wat foutjes tegen. Dan merk je dat mensen
die de hele nacht doorwerken niet zo scherp meer zijn. Bovendien
stonden er heel veel berichten op de site die eigenlijk allang er weer
afgehaald hadden moeten worden (berichten over de eerste exit polls en
de eerste staten die gecalled worden enzo). Dus ik stuurde een email
naar de redactie met de fouten die ik aan had getroffen, maar iedereen
had het te druk, dus mocht ik al die fouten zelf gaan herstellen toen
ik op de redactie was aangekomen. Leuk. Vooral met het trage systeem,
wat vandaag nog trager werkte dan normaal. Maar goed, dat
monnikenwerkje was na een tijdje klaar en toen mocht ik (na ook wat
extra foto's te hebben gezocht voor de slideshow bij het 'Obama
wint'-verhaal, let vooral op de condoom-verkoper...) een heel leuk
verhaal maken, namelijk het 'President, wat nu?'-verhaal. Dat soort
verhalen vind ik leuk om te schrijven omdat het de oppervlakkige
actualiteit overstijgt en een bredere blik op de context van de
situatie biedt. Naast de Amerikaanse verkiezingen heb ik eigenlijk
alleen één ander onderwerp behandeld vandaag, namelijk de
ov-chipkaart. Niet echt een interessant verhaal, maar wat ik wel
interessant vind, is de onenigheid die tussen mij en een radio-collega
ontstond. Op radio en teletekst (dat is bij ons dezelfde redactie)
hebben ze het namelijk over "een korting van 35 procent per
kilometer". Als ik dat lees, dan zou ik zeggen dat ik na drie
kilometer geld toe krijg, drie keer 35 procent is immers 105 procent.
Dat zag die radio- collega anders en hoewel hij geen verdere
argumenten had, hield hij het bij zijn oude formulering. Ik heb het
uiteindelijk maar opgegeven. De formulering op onze website is
uiteindelijk geworden: "35 procent korting over de gereisde
kilometers". Er is namelijk ook nog een startbedrag wat de reiziger
moet betalen en daar wordt geen korting over gerekend. Toch typisch
dat die radiocollega een formulering die verwarring schept verkiest
boven een formulering die klopt en duidelijk is. Ach, journalistiek is
mensenwerk (getuige het boek 'Het zijn net mensen' van Joris
Luiendijk) en mensen zijn vaak irrationele wezens die gevoelens als
trots toestaan te prevaleren boven hout-snijdende argumenten. Nog even
voor de duidelijkheid: ik heb niet de illusie zelf de uitzondering te
zijn op die regel. Jammer genoeg heb je dat alleen meestal niet door
op het moment zelf...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Sterren en strepen

2008-11-05T07:20:00.001+01:00

Het is zover, mijn wekker is gegaan en ik heb de toespraken van McCain
en Obama gezien op tv. Ik ben blij dat Obama heeft gewonnen, vooral
voor Amerika. Ik denk dat het heel goed uit kan pakken dat het land nu
een zwarte president krijgt. Maar voor Europa maakt het niet eens zo
heel veel uit. Sterker nog, waarschijnlijk was McCain economisch
gezien beter geweest voor ons, omdat Obama een meer protectionistische
koers zal varen. Dat is waarschijnlijk goed voor Amerika, maar niet
wenselijk voor ons. En hoewel ik zeker voor Obama gestemd had als ik
Amerikaan was geweest, vond ik het mooi om te zien hoe McCain
ruiterlijk zijn verlies toegaf en zijn respect uitsprak voor Obama.
Het is een goed verliezer, dat is duidelijk. En of Obama een goede
winnaar is, dat zal de komende vier jaar moeten blijken...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Verkiezingen en UGC

2008-11-04T20:57:00.001+01:00

Vandaag stond alles in het teken van de verkiezingen in Amerika. Zo af
en toe vind ik het wel een beetje over de top, hoor. Zoals het artikel
over de cijfers die de NOS gebruikt voor de verkiezingskaart op
Amerika Kiest. Dat zijn dezelfde als die CNN en de BBC gebruiken, het
laatste nieuws dus. Best leuk natuurlijk, maar het artikel daarover
dat vandaag op de pagina stond, was wel een beetje over the top, vind
ik. Zoiets wil je natuurlijk promoten, dat begrijp ik, maar dit was
toch echt een staaltje van zelfbevlekking. En dat zat 'm niet eens
zozeer in het feit dat de NOS reclame maakt voor zichzelf, maar vooral
de toon van het artikel. Lees zelf maar, dan begrijp je wel wat ik
bedoel. Het artikel is sowieso veel te lang en de schrijver gebruikt
veel te wollig taalgebruik. Ik heb er wat van gezegd en mijn collega's
deelden mijn mening, maar veel werd er niet aan gedaan. Verder heb ik
een filmpje ondertiteld over het campagneteam van McCain, best aardig
geworden, en heb ik een paar artikelen geschreven. Ook nog wel leuk om
te melden is dat mensen een foto in kunnen sturen van de manier waarop
ze deze verkiezingsnacht doorbrengen. Ik ben benieuwd wat voor
reacties we daarop gaan krijgen. Ikzelf breng mijn verkiezingsnacht
gewoon slapend door in bed. Ik hoor morgenochtend de uitslag wel. Het
maakt eigenlijk allemaal niet eens zo heel veel uit wie er wint. Obama
wordt door iedereen gezien als knuffeldemocraat, maar wat veel mensen
vergeten dat VVD'ers met hem vergeleken salonsocialisten zijn. En wat
veel mensen ook niet weten is dat McCain van de Republikeinse
kandidaten zo ongeveer het meest linkse beleid heeft. Het is dus een
beetje lood om oud ijzer. Overigens hoop ik ook wel dat Obama wint,
als je het mij vraagt is hij nog steeds de beste kandidaat. Maar goed
ik heb geen stemrecht in Amerika, dus als ik straks thuiskom, ga ik
lekker op de bank zitten en hou me pas weer met de verkiezingen bezig
als morgenochtend mijn wekker gaat. Dan kan ik lekker alle highlights
zien en horen en de achtergronden lezen op de NOS Journaal site. En
dan weet ik het vroeg genoeg, vind ik. Maar er zijn genoeg mensen die
het er niet mee eens zijn. Ik krijg van allerlei mensen de uitnodiging
om op hun Verkiezingsfeest te komen. De hele nacht de
verkiezingsuitslagen volgen. En de Amerika Kiest site had gisteren
bijna evenveel bezoekers als de NOS Journaal pagina. Het leeft dus wel
in Nederland. Ik vraag me alleen wel af hoe dat volgend jaar met de
verkiezingen in Duitsland gaat, of er dan ook live-uitzendingen, sms
wek-services, een speciale website en wekenlange news-coverage zijn..

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Nog even over Twitter

2008-11-04T11:38:00.001+01:00

Ik had het afgelopen weekend met mijn moeder en mijn vriendin over
Twitter. Zij vinden het onzin en begrijpen niet wat er zo leuk aan is.
Hun grootste bezwaar is dat het een soort van schijn-verbondenheid
creëert. Hun conclusie was dat Twitteraars vaker echt met hun vrienden
zouden moeten praten. Ik snap hun kritiek ten dele, in deze digitale
wereld is het verleidelijk om jezelf helemaal te storten op je
digitale identiteit en daardoor los te komen te staan van de echte
wereld. Zo zit ik nu te tikken in de trein terwijl ik ook een gesprek
aan zou kunnen knopen met een mede-treinreiziger, of naar buiten
kijken naar de prachtige, met mist bedekte grasvelden waar mijn trein
doorheen rijdt. Maar ik kies ervoor om me met mijn telefoon en mijn
digitale identiteit bezig te houden. Een ander bezwaar is dat veel
mensen een gevoel aan het bloggen, Hyven en Twitteren ontlenen van
belangrijk te zijn, omdat er zoveel mensen je volgen. En de arrogantie
die eruit spreekt dat je ervan uitgaat dat mensen het interessant
vinden wat je denkt en wat jouw dagelijkse bekommeringen zijn. Daarom
wil ik deze blog dan ook vooral schrijven als een soort dagboek voor
mezelf en niet voor eventuele lezers. Dat lijkt mij de meest gezonde
manier om het doen en de meest gezonde motivatie om het te doen.
Daarnaast kan het misschien voor sommigen een interessante blik in de
keuken van internetjournalistiek zijn. Maar dan blijft er nog het
Twitteren. Ik moet eerlijk toegeven: ik vind het eigenlijk best wel
leuk. Het is zo af en toe fijn om gedachtensprongen of ergernissen de
wereld in te sturen voor wie het wil horen. Ben ik dan arrogant en
ijdel? Misschien wel. Hoewel ik probeer om deze blog om de goede
redenen te maken, zoals ik hierboven al schreef, blijf ik het altijd
leuk vinden als blijkt dat iemand het heeft gelezen. En als ik mijn
Twitter-berichten langsloop, zie ik ook dingen staan waarvan je je
kunt afvragen of daar wel iemand op zit te wachten. Ik hou in ieder
geval op met zeiken over vertraging met de trein, het valt mij op dat
ik daar veel te vaak over Twitter. Ik vraag me trouwens af hoe andere
mensen en vooral ook andere Twitteraars daar over denken...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Veel gedoe om één interview

2008-11-04T11:00:00.001+01:00

Ik weet het, gisteren heb ik niets gepost op deze blog, maar ik kan
het uitleggen! Ik kwam een Twitter-buddy tegen in de trein en hoewel
Twitter een leuke manier is om contact te onderhouden met kennissen,
wegen digitale communicatiemiddelen nooit op tegen echt kletsen. Dus
heb ik gisteren niets getikt over de gebeurtenissen die dag. Niet dat
er veel over te zeggen valt. Ik was het grootste deel van de dag bezig
om één interview op internet te krijgen. Een Amerikaanse
politiek-analist had zijn licht laten schijnen op de verkiezingen en
de verhouding president vs Congres. Allemaal leuk en aardig, maar het
geluid van de vragen was niet goed opgenomen. Mijn eindredacteur wilde
de vragen daarom in beeld brengen, dus moest ik eerst de vragen
ontcijferen en die vervolgens omzetten in teksten die mooi in één
beeld passen. Toen ik dat gedaan had, liep ik naar de plaatjesmakers
van de NOS, de afdeling paintbox, maar die bleken geen tijd te hebben
omdat ze al helemaal volgeboekt zitten voor televisie. Dus ik heb toen
zelf de plaatjes gemaakt, maar toen ik daar eindelijk klaar mee was en
ik de plaatjes in het interview wilde gaan zetten, bleken alle
montageplekken bezet te zijn. Uiteindelijk ben ik maar teruggelopen
naar de Digidesk en heb ik nog een bericht geschreven over een
bijna-oorlog tussen Spanje en Portugal van ongeveer dertig jaar
geleden. Toen ik eindelijk een plekje had om te monteren, heb ik het
interview heel snel in elkaar gezet (mijn eindredacteur wilde liever
vier aparte filmpjes dan één lang interview) maar al met al was ik wel
een stuk later thuis door dat gedoe. Vandaag de aanloop naar de
Amerikaanse verkiezingen. Ik ben benieuwd...

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Weinig slaap en veel video

2008-10-31T19:06:00.001+01:00

Wie mij heeft gevolgd op Twitter vandaag weet het al: ik heb slecht
geslapen vannacht. Ik was echt de hele nacht klaarwakker. Ik schat dat
ik een kleine drie uurtjes geslapen heb. Gelukkig was de redactie
vandaag goed bezet en het was ook nog eens een vrij rustige dag wat
het nieuws betreft, dus hoefde ik niet op volle kracht te tikken
vandaag. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om twee video's te
monteren. De eerste was Herman Wijffels, die uit zijn functie stapt
bij de Wereldbank, omdat hij lid is gewordo van een commissie die
dezelfde bank gaat adviseren over de aanpak van de wereldwijde
economische crisis. Een beetje het verhaal van de Nederlander aan de
top, zeg maar. De tweede video betrof een interview met kunstenaar
Damien Hirst over zijn kristallen schedel (Indiana Jones, eat your
hart out!). Verder nog wel een interessant nieuwtje: de Amerikanen
kopen meer wapens door Obama. Ze zijn namelijk bang dat de donker
getinte democraat de wapenzetten gaat veranderen als hij president
wordt en dus slaan de rednecks aan het hamsteren. Overigens gebeurde
hetzelfde toen Bill 'sigarman' Clinton aankondigde de regels rond de
verkoop van halfautomatische vuurwapens aan te gaan scherpen. Gekke
Amerikanen met hun 'home-security'.. Verder nog een tranentrekker
vandaag: Australië wil een Duitse arts en zijn familie het land uit
hebben. De 13-jarige zoon van de man heeft namelijk het syndroom van
Down en dat zou de Australische belastingbetaler teveel geld gaan
kosten, volgens de vreemdelingendienst van Australië. Die gebruikte
een 20 jaar oude regel waarin staat dat we iemand een
verblijfsvergunning kunnen weigeren als een familielid een medisch
gebrek heeft. Extra wrang is dat de Australische overheid de Duitse
arts zelf naar 'down under' gelokt omdat het land vooral in de
dunbevolkte gebieden kampt met een tekort aan medisch personeel als
artsen en verpleegkundigen. Overigens zie ik nu pas de onbedoelde
woordgrap: syndroom van Down en het synoniem voor Australië 'down
under'. Zoals ze in Engeland zeggen: "Pun not intended"..
Even nog een service-berichtje tussendoor: sinds ik vanaf mijn mobiel
op mijn blog post, klopt de opmaak niet meer. Om de één of andere
reden worden er regeleindes toegevoegd (in html-code <br>) waardoor de
tekst niet erg mooi op de pagina staat. Ik heb al geprobeerd om de
balk waar mijn berichten breder te maken, zodat de tekst wel mooi
uitkomt, maar de achtergrond van de pagina is niet dynamisch, dus dan
valt de tekst buiten de balk. Daarom ga ik nu op zoek naar een nieuw
sjabloon voor mijn blog, en die zijn er echt veel, in alle soorten en
maten. Ik heb nog niet kunnen vinden wat ik zoek, maar ik kom er nog
wel op terug binnenkort. Schrik dus niet als alles straks ineens
totaal ergens anders staat.. ;)

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Vermoorde Russische onschuld en Marokko kan er ook wat van

2008-10-30T21:30:00.001+01:00

Vandaag was een dagje vol met landen die de vermoorde onschuld spelen.
Het begon met Rusland dat vol blijft houden dat Stan Storimans niet
door Russisch toedoen is overleden. Wat een naam voor een
journalist/cameraman trouwens: "Hi, my name is Story Man, Stan Story
Man", zijn afwezigheid is alleen daarom al een gemis in de
internationale journalistiek. Maar helaas is hij ruw uit het leven
gerukt door een clusterbom. En volgens een onderzoek in opdracht van
de Nederlandse overheid was het een type clusterbom dat alleen door de
Russen wordt gebruikt. Toch blijft Rusland de vermoorde onschuld
spelen. Het onderzoek zou "niet voldoende rekening houden met de
Russische belangen". Ja ja, de Russische belangen zijn zeker dat de
Russen bang zijn voor gezichtsverlies. Clusterbommen zijn smerige
wapens. Niet voor niets zijn ze in het merendeel van de Europese
landen verboden te bezitten en/of te produceren. Voor wie niet weet
wat een clusterbom is: dat is een bom die uiteenspat in meerdere
kleine bommen. Los van het feit dat zulke bommen enorme gebieden
platleggen (en dus ook vaak veel burgerslachtoffers maken) veranderen
ze die gebieden ook nog eens in een mijnenveld. Een gedeelte van de
bommen gaat namelijk niet af en kan ieder moment alsnog ontploffen,
bijvoorbeeld als een boer zijn akker probeert te ploegen. Overigens
had de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch al meteen door dat
het een (Russische) clusterbom was die Storimans het leven ontnam. Ik
heb toen het bericht geschreven en het was nog een heel gedoe, omdat
op dat moment alleen één bron was die dat beweerde: de organisatie
zelf. En onze eigen Ruslandcorrespondent achtte het niet erg
waarschijnlijk dat het daadwerkelijk om een clusterbom ging, hij ging
er na het zien van de beelden vanuit dat het om een mortiergranaat
ging. Die beelden hebben we overigens niet op het internet gezet,
omdat de hoofdredactie ze te gruwelijk vond. Andere nieuwsmedia deden
dat wel. De belangrijkste beweging was dat het voor de familie op
internet, maar vooral ook op tv, niet geconfronteerd hoefde te worden
met die beelden. Daarom werd besloten de beelden in de hele NOS niet
te gebruiken. En daar ben ik het eigenlijk wel mee eens...
Maar genoeg over de Russen, Marokko kan er ook wat van. Dinsdag
trokken de Marokkaanse Nederlanders aan de bel omdat veertig imams
gedwongen maar Marokko zouden zijn afgereisd. Vandaag kwam de reactie
van Marokkaanse zijde: het was gewoon een vrijwillig symposium over
modernisering van de islam. Echt waar! Maar als het
Samenwerkingsverband voor Marokkaanse Nederlanders vindt dat Marokko
meer invloed probeert te krijgen op Marokkanen die in Nederland wonen
en dat een zorgelijke situatie noemt, dan is er toch echt meer aan de
hand, zou ik zeggen. Het is sowieso al belachelijk dat het in Marokko
strafbaar is voor Marokkanen om hun Marokkaans paspoort in te leveren.
Als je dat doet kom je Marokko niet meer in, ook niet met je
Nederlands paspoort. (Voor sommigen wellicht een aha-erlebmis: ja
inderdaad, dat is waarom zoveel Marokkaanse Nederlanders een dubbel
paspoort hebben..) Maar goed, ik ben benieuwd hoe deze hele kwestie
afloopt. Het zal nog wel een staartje krijgen.
Verder nog wel een interessant verhaal: een gijzelaar en gijzelnemer
gaan samen op de planken staan. In 1977 gijzelden Molukkers meer dan
honderd basisschoolleerlingen en hun leraren. Daar is een toneelstuk
over gemaakt en één van de gijzelaars komt samen met één van de
gijzelnemers een introductie geven. Best bijzonder, vind ik. Verder
heb ik nog berichten geschreven over een onderzoek naar het lekken van
informatie over de aanstelling van Aboutaleb als burgemeester van
Rotterdam, een aankomende recessie in de VS, een crisis-cao voor
Corus, een AEX-verhaal (dat moet eigenlijk bijna iedere dag..) en een
verhaal over EU-steun aan Congo (het wel of niet sturen van troepen).
Ook heb ik vandaag wat moeten regelen voor NOS Headlines, want wat
bleek: als ik inderdaad op dinsdag en donderdag ingedeeld wordt bij
Headlines, dan is de Digidesk onderbezet. Voorlopig ga ik alleen de
donderdagen bij NOS Headlines samensteller-diensten draaien en dan
kijken we hoe dat gaat.. Al met al was het wel een goede dag vandaag.
Volgens mij begin ik echt beter te worden, ik had namelijk geen
verhoging vandaag. (Woohoo!) Ik zie alleen wel op tegen morgen. Het is
altijd lastig om na een late dienst weer over te schakelen op de
vroege dienst. Dan kom ik namelijk om tien uur thuis aan en dan gaat
om tien over zes weer de wekker...
-- Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Mobiel internet is fijn en nog even over gisteren

2008-10-30T11:31:00.001+01:00

Ik zit een beetje te klooien met internet in de trein en ik moet zeggen: dit bevalt me wel. Ik heb net de nos-website zitten lezen en twee taalfoutjes gevonden.

Ik heb gelijk een mailtje gestuurd naar de redactie. En ik kon gelijk even laten weten dat mijn trein vertraging heeft, echt handig!

Over vertraging gesproken, ik heb nog helemaal niets verteld over mijn vertraging van gisteren. De trein ging namelijk stilstaan tussen Den Bosch en Utrecht, want er bleek een boot tegen de Waalbrug aangevaren te zijn.

Dus mijn trein draaide om en reed weer terug richting Den Bosch. En toen begon het gedonder..

Eerst was het de bedoeling dat we zouden omrijden via Arnhem naar Utrecht. Toen werd ineens omgeroepen dat we beter in Tilburg konden overstappen naar Rotterdam en van daar naar Utrecht reizen. Volgens de omroepberichten zou de trein die ik daarvoor moest hebben achtereenvolgens van spoor 2, 3 en 4 vertrekken.

Toen de trein eindelijk was aangekomen (op spoor 3), bleek het probleem met de Waalbrug opgelost te zijn, dus zouden er weer treinen rechtstreeks naar Utrecht gaan rijden. Iedereen stapte massaal de trein weer uit...

Vervolgens werd omgeroepen dat de eerstvolgende trein naar Utrecht niet verder zou gaat als Den Bosch, daarna dat die trein tijd minuten vertraging had, en daarna werd in de omroepberichten de trein het hele station over van spoor naar spoor geschoven, zelfs op niet-bestaande sporen, want op station Den Bosch bestaan spoor 2 en 5 niet..

En van de conducteurs werd ik ook niet veel wijzer. Toen ik één van hen vroeg hoe het nou zat, barstte hij bijna in tranen uit (niet echt natuurlijk, maar bij wijze van spreken). "Ik weet het ook niet meneer", zei hij. "Ik moet ook maar afgaan op wat de verkeersleiding in Eindhoven aan mij doorgeeft", waarop zijn collega op norse wijze te kennen gaf dat als het goed was, mijn trein zo op dit spoor aan zou komen "maar ik geloof het pas als ik het met eigen ogen zie", voegde hij er aan toe.

Maar goed, uiteindelijk kwam de trein aan (op een ander spoor overigens) en kon ik alsnog richting het Mediapark. Al met al kwam ik aan om kwart over elf, meer dan twee uur vertraging dus. In totaal heb ik er van deur tot deur vier uur en een kwartier over gedaan...

Fijn hé, treinreizen?
--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Eerste mobiele blogpost!

2008-10-30T03:07:00.000+01:00

Dit is mijn eerste post op deze weblog vanaf mobiel internet. Ik hoor nu dus pas echt bij de nieuwe multimediale generatie, die in feite bijna nooit offline is.

Ik moet nog uitzoeken welke opties dit allemaal biedt, maar ik heb al ontdekt dat mobiele Twitter en Gmail al heel leuk is.

Dit heugelijke nieuws is helaas voorafgegaan door een paar minder leuke gebeurtenissen. De eerste was dat ik afgelopen vrijdag me echt niet goed genoeg voelde om te gaan werken, dat na gedwongen te moeten toekijken hoe mijn ontbijt zich in omgekeerde volgorde opnieuw aan mij (en aan het watercloset) presenteerde.

Ik heb mij die dag dus ziek gemeld en heb mij vervolgens de godganse dag verstopt onder de dekens. Alleen voor het hoognodige verliet ik de zachte omhelzing van mijn dekbed.

Toch moesten er nog boodschappen gehaald worden, dus sleepte ik mij m'n bed uit en ik liep naar mijn auto en wat bleek, hij stond niet waar ik hem had achtergelaten. Ik keek nog eens goed om mij heen, maar het was toch echt waar: mijn bolide, een grijsgroene Toyota Starlet uit 1990, was weg, verdwenen, foetsie.

Langzaam maar zeker drong tot mij door dat wat ik bijna onmogelijk achtte was gebeurd: iemand had mijn auto gestolen. Mijn eerste auto die ik nog maar met vijf maanden geleden had aangeschaft. Die praktisch recht tegenover het politiebureau geparkeerd stond. Die ik met helemaal gepoetst had en in de was gezet, zodat hij prachtig glimde. De hufters!

Natuurlijk heb ik gelijk gebeld met de politie (0900-tuig) maar ik kon het me maar nauwelijks beseffen. Wie doet nou zoiets? Zo'n schattig lief betrouwbaar karretje, wat ondanks zijn leeftijd nog altijd dapper doorkachelt..

Maar goed, het viel niet te ontkennen: hij is er niet meer. Met de gebeurtenissen van het weekend ga ik je niet lastigvallen, het zegt genoeg als ik vertel dat ik me maandag niet goed genoeg voelde om weer te gaan werken.

Gisteren was weer mijn eerste werkdag, ik ga er niet over lopen uitweiden, kijk maar onder mijn producties als je wilt zeven wat ik die dag gedaan heb.

Maar onderweg naar thuis belde mijn vriendin, bleek de autodieven die vrijdag ook nog eens voor 150 euro aan boetes op mijn naam te hebben veroorzaakt. En het hele briefje van die boetes was tegelijkertijd op de mat beland als de bevestiging van mijn aangifte.

Best wrang. Maar goed ik heb gebeld en de boete wordt waarschijnlijk kwijtgescholden, hoera voor ons rechtssysteem. Maar al met al had ik gisteren weinig zin om mijn blog bij te houden.

Ik ben nog niet helemaal beter en ook vandaag betrapte ik mezelf nog op een lichte koorts. Ik hoop dat je het dan ook begrijpt dat ik ook voor de berichten van vandaag verwijs maar de Mijn Producties pagina. Morgen weer een blog.

--
Verzonden vanaf mijn mobiele apparaat

Stijgende lijn

2008-10-24T02:09:00.000+02:00

Ja, er zit wel een stijgende lijn in. In mijn lichaamstemperatuur wel te verstaan. De hele week was al kwakkelen, maar vandaag had ik het zwaar. Hoofdpijn, snotteren, misselijk. Ik was dan ook best blij dat dit een relatief rustig dagje was wat nieuws betreft.

Wel nog een leuk weetje: morgen voor het eerst de clip van het nummer waarin wijlen Herman Brood staat te rappen met de Tilburgse rapper Mc Drama vertoond op televisie. De eerste rechten gaan naar De Wereld Draait Door, maar zodra zij het hebben uitgezonden, zetten wij het ook op de site. Dat heb ik net geregeld.

Het is ook een leuk onderwerp voor NOS Headlines, dus ik kon hier gelijk goede sier mee maken bij mijn nieuwe collega's. Jammer genoeg miste ik door al dat geregel wel mijn trein.

Het is echt heel fijn om op een lege maag (ik was te misselijk om mijn lunch naar binnen te kunnen werken) te gaan rennen terwijl je je al zo belabberd voelt en dan vervolgens alsnog je trein te missen...

Dat wordt vanavond vroeg naar bed.

Snipperdesnip

2008-10-23T05:09:00.000+02:00

Ik voel me iedere dag steeds verkoudener worden. Gelukkig houden mijn vriendjes neusspray en paracetamol me op de been...

Voor wie het zich afvraagt, het onderzoek van de NOS naar de beleving van, de mening over en de aanpak van overlast door probleemgroepen was inderdaad de reden waarom ik gisteren een uur langer door had gewerkt.

Mede dankzij de vlijtigheid van deze bezige bij en werkmier stonden de antwoorden van de gemeenten op de vragen van de NOS vanochtend vroeg op het internet. Het heeft vandaag de hele dag bovenaan de voorpagina gestaan.

Omdat ik ziek, brak en moe ben moeten jullie het voor de rest met steekwoorden doen: Grieks meer is een sigaar, Fortis-bonussen, moeder hoofdverdachte: mijn zoon heeft bekend, beurzen rood, drie juweliers beroofd, VVD zegt nee, Mexicaanse drugsbaron gepakt, en nog wat andere berichten.

Zo, nu ga ik de komende uren mijn ogen sluiten in de trein.

En dat ziet er zo uit:

Latertje met toetsenborden en een gemeenten-enquête

2008-10-22T06:06:00.000+02:00

Zo, dat was een latertje. Ik ben net klaar met een monnikenwerkje. De NOS heeft namelijk een rondvraag gehouden bij alle grotere gemeenten over hun opvattingen over een probleem dat ze allemaal aangaat.

De resultaten worden morgenochtend gepresenteerd, dus ik mag er niet verder over uitweiden, maar het betekende voor mij vooral dat ik 25 word-bestanden moest bewerken in een beetje dezelfde format (voor zover mogelijk), alle namen van ambtenaren eruit halen (ambtenaren dienen buiten schot te blijven bij dit soort onderwerpen) en het omzetten in pdf-formaat.

Vervolgens moest dat nog online gezet worden en in een artikel worden geplaatst. Dit alles nam uiteraard aardig wat tijd in beslag en daarom zit ik dan ook nu in de trein en niet een uur eerder.

Verder nog een opmerkelijk bericht: twee wetenschappers hebben een methode ontwikkeld om op afstand een bedraad toetsenbord af te lezen met een antenne. Die antenne pikt de trillingen in het elektromagnetisch veld die door het typen ontstaan en hebben dat weer weten te ontcijferen.

Alles wat je typt kan op die manier op een afstand van twintig meter worden gevolgd, zelfs door muren heen. Dat betekent dat criminelen al je gegevens kunnen achterhalen zonder je computer te kraken. Ze kunnen gewoon alles wat je typt volgen vanuit de auto en dan met jou gegevens gaan internetbankieren.

Deze methode werkt volgens de onderzoekers op alle toetsenborden, dus ook die van een pin-automaat.

Overigens hadden de onderzoekers deze methoden met weinig financiële middelen in elkaar gezet en ze verwachten met duurdere installaties van nog grotere afstand toetsenborden kunnen aflezen. Ze pleiten er dan ook voor dat toetsenbordenfabrikanten met veiligere toetsenborden komen die de elektromagnetische signalen afschermen. Best creepy, dat iemand van twintig meter afstand kan aflezen wat ik nu zit te typen. Je zou er bijna paranoïde van worden..

Gelukkig zou het bericht dat ik nu zit te typen toch al voor iedereen leesbaar op het web komen... ;)

UFO's en een game met verhoging

2008-10-21T02:20:00.000+02:00

Ik voel allemaal slechte voortekenen: keelpijn, beetje misselijk, hoofdpijn, loopneus, lichte verhoging. De conclusie: ik ben ziek aan het worden.

Het begon vrijdag al met een algeheel brak gevoel, maar sinds gisteren begint het pas echt vervelend te worden. Maar wat pas echt irritant is, is dat is me behoorlijk belabberd voel en daarom met lichte tegenzin naar het werk kom (niet door het werk, mijn werk is leuk, maar vooral door de treinreis en het laat thuiskomen), maar ik voel me niet ziek genoeg om vrij te vragen...

Vandaar dat ik vandaag met verhoging (koorts mag je het nog niet noemen, vind ik) op de redactie zat.

Gelukkig had ik een paar hele leuke verhalen die ik kon schrijven vandaag, dus was de dag alles behalve verloren. Het eerste interessante verhaal ging over een computerspel van Sony dat terug is gehaald vanwege koran-teksten die te horen zouden zijn in de achtergrondmuziek.

Eigenlijk was dat oud nieuws, maar omdat vandaag bleek dat er op internet een levendige handel op internet was ontstaan in de 'foute' versie van het spel was het toch een leuk verhaal.

Het leukste was het bericht over de UFO's. De Britse defensie geeft namelijk stapsgewijs documenten over UFO-meldingen vrij. Vandaag zijn negentien van die documenten op het internet gezet.

Voor dit artikel ben ik echt in de stof gedoken en ik kwam erachter dat één van de meldingen op Nederlands grondgebied had plaatsgevonden. Dat gaf wel extra sjeu aan het verhaal, vond ik. Al met al was het toch wel echt een leuke dag dus, ondanks de algehele malaise...

Een kort bericht over freelancen

2008-10-18T02:21:00.000+02:00

Ik ben moe en het is weekend, dus ik hou het kort. Het was een rustige dag qua nieuws. Ik heb vandaag eens gekeken naar mijn loon.

Ik vond namelijk dat ik erg weinig van mijn bruto-loon overhield dus ik dacht dat de loonheffingskorting niet werd toegepast. Dat bleek echter niet zo te zijn, het was vooral een probleem met de reiskosten.

Ik krijg mijn reiskosten namelijk vergoed, maar door een communitatiefout werd dat tot nu toe bij mijn brutoloon gerekend in plaats van bij het nettoloon. Er was namelijk nog geen duidelijke afspraak gemaakt over het doorsturen van de vervoersbewijzen.

Dat is nodig voor de belasting. Maar waar het dus voor mij op neerkomt is dat ik de afgelopen maanden verlies heb gemaakt op het reizen.

Maar goed dat is nu opgelost. Het is echt zo belangrijk om dit soort dingen goed te regelen (en zoals je misschien wel merkt heb ik dat niet gedaan, communicatiefout of niet)...

In dat kader nog even een een tip voor beginnende freelance-journalisten: wanneer je freelancer bent, wordt van je brutoloon niet alleen werknemersbelasting afgehaald, maar ook werkgeversbelasting.

Dat betekent dus dat het brutoloon van een freelancer meer wordt afgehaald dan van iemand die in vaste dienst zit. Daar wordt namelijk alleen werknemersbelasting afgehaald.

Veel beginnende journalisten weten dat niet en ik kwam er ook pas achter toen ik voor het eerst maar mijn nettoloon keek...

Ondertitelingmalaise en problemen met Tridion

2008-10-17T02:04:00.000+02:00

Zo, dat was me het dagje wel. Ik ben blij dat hij voorbij is...

Ik kwam dus al een uur te laat door dat treindebacle van vanochtend - en daar werd niet bepaald opgetogen op gereageerd, want de redactie was lichtelijk onderbezet vandaag - maar tot overmaat van ramp bleek dat degene die vandaag de vroege dienst had door een storing in het systeem wat wij gebruiken nog nauwelijks iets had kunnen doen. Er stond dus nauwelijks ochtendnieuws op onze pagina.

Toen ik er eindelijk was ging dus gelijk de zweep erover (en terecht natuurlijk). Na zo'n vier uur te hebben getikt alsof de duivel me met de spreekwoordelijke buffelzweep op de hielen zat, kreeg ik een ondertitelingsklusje voor de kiezen.

Een paar minuten interview met Giuliani, de voormalige burgemeester van New York. Die was in Nederland voor een of ander congres en een collega van de economie-redactie had hem weten te strikken voor een interview. En dat interview moest in zijn geheel op het net, maar dan wel ondertiteld dus.

Ik had wel eens eerder wat ondertiteld, dus ik dacht dat lukt wel in een uurtje. Het bleek alleen wat langer te zijn, vijf minuten. En wat ik eerder had ondertiteld waren quotes in een item, nooit een interview met vraag en antwoord.

Tot nu toe keek ik altijd een beetje neer op de ondertitelaars van tv-programma's. Ik lachte altijd in mijn vuistje als ik weer op tv twenty-four als tweeenveertig vertaald zag staan. Maar sinds vandaag heb ik diep respect voor die ambachtslieden die uren zitten te priegelen achter hun beeldscherm om de timing van die ene zin goed te krijgen, om die zin precies in het beeld te laten passen zonder dat de betekenis van de vertaling veranderd.

En in dit geval vooral ook het gebrekkige Engels van de economie-collega te ontcijferen en om de schier oneindige, veel te ingewikkelde en vaak onafgemaakte zinnen van de politicus in hapklare ondertiteling om te zetten. Uiteindelijk was ik er meer dan tweeënhalf uur mee bezig..

Gelukkig was de late dienst collega er toen ik ging ondertitelen, dus liet ik de redactie niet geheel onbemand achter, maar toch was mijn chef niet erg blij met het feit dat het zo uit was gelopen.

Tja, een verkeerde inschatting, dat krijg je als je nog nooit zo'n lang interview hebt ondertiteld. Maar goed, ik moest nog moeite doen om het op tijd af te krijgen. En dan was het nog niet eens zo'n geweldig interview...

Enfin, ik zit nu weer in de trein (in de goede dit keer). Morgen is er weer een dag.

Verkeerde trein

2008-10-16T18:03:00.000+02:00

Zo, wat een fijn begin van de dag! Ik ben daarnet in de verkeerde trein gestapt.. Echt een stomme actie van mij.

Op station Hilversum stap ik altijd over op de trein naar Hilversum-Noord. Vandaag had de trein vanuit Utrecht wat vertraging, dus haalde ik mijn overstap maar net. Tenminste dat dacht ik.

Maar nadat ik op het nippertje naar binnen wist te springen en achter mij de deuren al begonnen te sluiten, weerklonk de vriendelijke stem van de NS-omroepster: "Dames en heren, de stoptrein naar Hilversum-Noord, Bussum Zuid, Naarden-Bussum, ..." De rest kon ik niet meer horen, de dichte deuren hielden de rest van het omroepbericht tegen.

Een spoorwijziging, de trein waar ik instapte was dus de verkeerde. Met lijde ogen moest ik toezien hoe de trein waar ik nu inzit voorbij mijn werk reed.

Ik moest mijn hand ervan weerhouden om dat ene rode hendeltje over te halen wat de trein vlak naast mijn werk tot stilstand zou brengen. Maar ja dat is natuurlijk strafbaar dus dat doe je niet. Nu zit ik dus in de vertraagde intercity naar Amsterdam.

En van die trein is de motor stuk, dus rijden we nu met een slakkengangetje naar 's lands hoofdstad. Waarschijnlijk ben ik door dit alles straks een uur te laat op mijn werk. Echt een goede actie van Pearl..

Treinreis from hell

2008-10-16T03:21:00.000+02:00

Ik dacht dat ik in een gemene bui was vandaag, maar als ik kijk naar mijn mede-treinreizigers, dan ben ik een voorbeeld van beleefdheid. Als je wilt zien hoe dun het laagje beschaving is dat het beest in ons bedekt moet maar eens op een woensdag om 17:38 de trein pakken van utrecht naar den bosch en verder.

Eerst sta je te wachten op een overvol perron, dan wordt omgeroepen dat je trein (met enige vertraging uiteraard) vertrekt vanaf een perron aan de andere kant van het station.

De massale volksverhuizing naar het andere perron is al vervelend (irritant duwende mensen en een oude man die recht voor je heel traag gaat lopen..), maar het is pas echt erg als de trein er eindelijk is en de deuren opengaan.

Dan treedt er een soort massahysterie op omdat iedereen bang is geen zitplek te hebben. En dan is het eerste wat het raam uitgaat de simpele logica. Niemand lijkt zich meer te beseffen dat de inzittenden van de trein eerst naar buiten moeten voor er iemand naar binnen kan..

En als de treinverlaters eindelijk zich langs de zich naar binnen wurmende forensen een weg naar buiten hebben weten te banen, dan breekt de hel pas echt los. Soms vraag ik me af of de schilder Breugel ook een treinreiziger was. Het tafereel wat zich daar dan afspeelt lijkt nog het meest op zijn kunstwerken over het einde van de wereld.

Zelfs kleine kinderen ellebogen zich door de dringende menigte heen (ik probeerde nog wel lief te zijn en zo'n kind voor de verdrukking te behoeden door tegenwicht te bieden aan de stuwende menigte, krijg ik als dank ook een elleboog.. En raad eens wat er voor dat kind op ellebooghoogte zit? Juist, de spreekwoordelijke Engelse kroonjuwelen..) Zo jong en nu al verdorven..

Eenmaal in de trein aangekomen blijkt dat alle zitplekken al lang bezet zijn, omdat de zitplaatsen die vrij zijn gekomen door uitstappende mensen al zijn ingenomen door de mensen die daarvoor noodgedwongen staanplaatsen in hadden genomen.

En dan viel het vandaag nog mee, er waren wel genoeg plek voor iedereen om te staan. Laatst stond ik de trein en moesten tientallen mensen noodgedwongen op de volgende trein moesten wachten, omdat ze er simpelweg niet meer bijpasten. De trein zat echt nokkie-vol.

Maar goed, ik had gelukkig vandaag nog wel een zitplek, namelijk op het trapje in het gangpad. Ik prees mij gelukkig totdat bleek dat de kleinkinderen naast mij die samen met oma op stap waren nodig een dosis ritalin toegediend moesten krijgen.

Ik probeer rustig te blijven terwijl oma's oogappels mij aanzien voor de trap die ik noodgedwongen tot mijn zitplaats heb bestempeld, totdat raad eens wie over me heen kroop: juist ja, dat rotjong van daarnet..

Dus ik vat hem bij zijn kladden en geef hem een flinke pets in zijn brutale smoeltje, zo nu jij weer. Nee hoor, dat deed ik niet echt, maar stiekem wilde ik het wel.. Slecht hè!

Maar goed, ik ben nu bijna in mijn hometown Tilburg aangekomen dus deze treinreis from hell is bijna afgelopen. Eindelijk...

Een homorechtszaak, een dronken verongelukte politicus en reflectie op mijn blog

2008-10-16T02:20:00.000+02:00

Zo, ik zit weer in de trein na een dagje hard werken, dus het is tijd om te reflecteren.

Vandaag heeft mijn directe chef het adres van mijn blog opgevraagd, omdat hij blogs van alle medewerkers aan het verzamelen is. Die wil hij doorsturen naar de hele internetredactie.

Dat zou misschien betekenen dat deze blog voor het eerst echt gelezen gaat worden. Tot nu toe was mijn enige lezer mijn moeder (of in ieder geval de enige reagerende lezer in ieder geval..).

Het zou eigenlijk niets met me moeten doen dat straks misschien anderen mijn berichtjes gaan lezen. Zoals ik in mijn eerste post al zei hou ik deze blog vooral bij voor mezelf, als een soort digitaal dagboek en portfolio.

Toch is het een gek gevoel als je directe collega's het misschien gaan lezen. Dat doet me veel meer dan het idee dat iedereen per ongeluk op deze site terecht zou kunnen komen.

Eigenlijk is dat ook wel logisch: als een willekeurige internetter wat ik op deze blog schrijf niet leuk vindt, dan maakt het niet zoveel uit. Ondanks het feit dat ik met naam en toenaam op deze pagina sta, blijft het redelijk anoniem. Mensen die mij niet kennen moeten al hun informatie over mij hier vandaag halen.

Ze kunnen mij natuurlijk ook googelen, maar veel wijzer zullen zij daar ook niet meer van worden.

Als mensen die mij echt kennen en met wie ik dagelijks aan één bureau zit, bij wijze van spreken, er niets aan vinden, dan is dat heel anders.

Maar dit helpt mij wel om duidelijk te krijgen waar ik het voor doe. Ik kom er zo achter dat ik stiekem nog steeds, ondanks mijn goede voornemen om vooral voor mezelf te schrijven, teveel bezig ben met wat anderen ervan zouden vinden. Ik wil daar eigenlijk niet mee bezig zijn, dus dat is mijn opdracht voor mezelf: schrijf wat je zelf wil schrijven.

Om daar maar gelijk mee te beginnen heb ik twee dingen die ik me vandaag afvroeg die ik even hier kwijt wil. De eerste is de hiv-rechtszaak in Groningen. Maandag schreef ik het verhaal over het begin van het proces.

Ik was geschokt door de details van de zaak. Anderen injecteren met bloed dat met hiv geïnfecteerd is, dat is echt laag. Toen de eerste reactie van afgrijzen was weggeëbd, welde medelijden in me op voor de slachtoffers.

Maar toen ik vandaag weer een bericht over die rechtszaak ging typen en ik me in ging lezen over de meer recente ontwikkelingen kreeg ik steeds meer een gemengd gevoel. Uit onderzoek bleek dat van twee van de slachtoffers niet door de verdachten besmet was, omdat ze een andere variant van het hiv-virus hebben.

Van vier verdacht was het wel aannemelijk was, maar niet zeker, dat ze door één van de verdachten besmet waren en van de meeste besmette slachtoffers was het niet te bewijzen maar ook niet te ontkrachten.

En als ik dan verhalen lees over de levensstijl die de slachtoffers erop na hielden (met seksfeesten en veel onveilige seks) dan weet ik niet zo goed meer wat ik ervan moet denken.

Natuurlijk kan het ook weer een modder-gooi-campagne zijn van de advocaten van de verdachten, maar het zette me wel aan het denken.

Natuurlijk is het gedrag van de verdachten (als het echt waar is, ze zijn nog altijd onschuldig tot het tegendeel bewezen is) niet goed te praten en dan verdienen ze de straf die de rechter aan ze oplegt, maar ik weet niet zo zeker meer of ik wel zoveel medelijden zou moeten voelen met de slachtoffers.

Op het ANP stond een tranentrekkend verhaal met citaten van de slachtoffers over hoe erg het wel niet was. En dat is ook zo, maar als het waar is dat zij regelmatig seksfeesten bijwoonden waar ze onveilige seks hadden met meerdere partners, dan weet ik niet meer of ik wel zo veel medelijden met ze heb.

Zo zie je maar weer dat zelfs bij onderwerpen waarbij je denkt dat het een duidelijke zaak is, je het verhaal altijd op verschillende manieren kunt bekijken. De les van vandaag: het is nooit helemaal zwart-wit..

Het tweede verhaal waar ik mijn bedenkingen bij heb vandaag, is het bericht over Jörg Haider. Ik weet dat je eigenlijk geen kwaad moet spreken van de doden, maar als ik het even op een rijtje zet:

- Het was mistig;
- Haider reed te hard (142 km/u waar je 70 mag);
- En hij had teveel gedronken (1,8 promille, terwijl 0,5 de maximaal toegestane waarde is)

Is het dan heel hard van mij dat ik het idee krijg dat het een geval is van eigen schuld dikke bult? Of zeg (lees: schrijf) ik nu wat iedereen denkt, maar niet durft te zeggen uit respect voor de doden?

Sorry, ik heb een beetje in een gemene bui vandaag. Normaal ben ik niet zo hard. Maar het lucht wel op... Slecht hè?

Twitter-widget

2008-10-15T03:19:00.000+02:00

Nog even een kleine service-mededeling: ik heb gisteravond een Twitter-widget aan de blog toegevoegd. Voor wie Twitter niet kent: het is de bedoeling dat je in Twitter om de haverklap aangeeft wat je aan het doen bent, zodat anderen kunnen volgen waar je mee bezig bent.

Ik weet niet zeker of ik het wat vind, maar ik heb besloten het een tijdje te proberen. Als je het niet probeert, weet je ook niet waar je het over hebt.

Op dezelfde manier heb ik ook een Hyves-account aangemaakt (waar ik hoogstens tussen de één keer per week en de één keer per maand op kijk..), echt een groot succes is dat niet geworden.. Maar wie weet misschien Twitter wel.

Ik zal op deze blog nog wel laten weten hoe het bevalt..

Een zwart balkje en MeonTV

2008-10-15T02:16:00.000+02:00

Eind september is een winkeldief gearresteerd in Drenthe en de politie had geen flauw idee wie het was. De man weigerde te praten en zijn vingerafdrukken werden niet herkend door de computer.

Maar de computer van de Engelse politie herkende de afdrukken wel en nu is de identiteit van de man bekend, daarover heb ik vandaag een bericht getypt.

Ik kwam erachter dat de politie destijds zijn foto had vrijgegeven in de hoop zo achter de identiteit van de man te komen. Die foto hadden wij toen ook bij het bericht gezet.

De foto had ik al bij het bericht geplaatst en het bericht op de site gezet, maar toen kreeg ik te horen van de hoofdredactie en mijn eindredacteur dat dat niet mocht, omdat we de man niet meer herkenbaar in beeld mogen brengen nu zijn identiteit bekend is. Ik vind dat raar.

Het klopt wel wat betreft de ongeschreven journalistieke regel die ik ook op school mee heb gekregen dat een verdachte niet beeld mag komen, maar als hij al met zijn gezicht op onze voorpagina heeft gestaan, dan voelt het heel raar om nu dit balkje voor zijn ogen neer te zetten.

Overigens moest ook in de foto bij het oude bericht een balkje voor de ogen aangebracht worden. Dat voelde bijna als geschiedsvervalsing, het aanpassen van de foto van een oud artikel. Andere nieuwssites, zoals die van mijn nieuwe werkgever NOS Headlines, gebruikten de foto zonder balkje.

Een collega wist het mooi te verwoorden. Hij vroeg zich af waarom we het plaatje überhaupt hadden gebruikt. Het antwoord van de eindredacteur was dat we het erbij hadden gezet omdat de politie het hadden vrijgegeven en omdat het een goed plaatje was bij het verhaal. En waarom halen we het er nu dan af? Vroeg de collega. Omdat de politie hem nu geïdentificeerd heeft antwoordde de eindredacteur. Zijn we dan een verlengstuk van de politie geworden? Concludeerde de collega. De eindredacteur wist even niet wat te zeggen.

Ik snap de beweging van de politie: eerst hopen zij tips te krijgen, dus publiceren zij de foto. Als de identiteit van de verdachte bekend is, hebben zij geen voordeel meer van het tonen van de foto, dus halen zij hem van de website. Maar moeten wij dat dan ook doen bij de NOS?

Wij hebben en andere beweging te maken. Natuurlijk moet de journalistiek niet iedere verdachte aan de schandpaal nagelen, want anders wordt de verdachte al veroordeeld in de publieke opinie voor de rechter er iets over heeft gezegd.

Maar als de identiteit van de dader al is vrijgegeven, heeft het dan nog wel zin om hem te blijven beschermen? Iedereen heeft al gezien hoe de man eruit ziet en wie wil kan zijn ongecensureerde foto gemakkelijk vinden op internet. Is het dan niet hypocriet om het balkje voor zijn ogen op te houden, tegen beter weten in? Ik heb zo mijn twijfels.

Maar de hoofdredactie wil het journalistiek zuiver houden. De identiteit van verdachten wordt beschermd tenzij het een publiek figuur betreft of de politie de gegevens vrijgeeft omwille van het onderzoek.

En ik begrijp die beweging ook wel weer. Toch blijf ik me ongerust maken om de onafhankelijkheid van de misdaadjournalistiek. We worden steeds meer een spreekbuis van de politiewoordvoerders.

Ik las laatst over een onderzoek waaruit bleek dat in 60 procent van de berichten de journalist de politie als enige bron had gebruikt. Ik vind dat eigenlijk best schokkend. Maar ik zal er maar over ophouden.

Over een andere boeg: ik heb vandaag een voorproefje gekregen van de MeonTV-tool. Ik heb het er al eerder over gehad: met dat systeem kan iedereen via internet makkelijk foto's en video's uploaden naar de NOS. Dat kan ook via mobiel internet (wat steeds meer mensen, en dan vooral jongeren, hebben). Maar het programma moet nog worden afgemaakt.

Het had eigenlijk allang draaiklaar moeten zijn, wat zeg ik, het had meer dan een maand al opgeleverd moeten worden, maar ik heb vandaag een blik mogen werpen op wat het nu al kan. En wat ik gezien heb, stemt positief. Het systeem werkt: foto's doorsturen, video's doorsturen, de live-verbinding, alles kan al.

Maar toch moeten er nog een paar cruciale dingen gewijzigd worden. Zo kunnen op dit moment alleen nog maar J-PEG plaatjes verwerkt worden, terwijl mensen soms ook plaatjes in andere formaten op willen sturen. En het exporteren van video kan alleen nog maar in windows video bestanden en niet in het flash-formaat dat wij op de redactie gebruiken.

En nog belangrijker: we kunnen de beelden niet exporteren naar de montageserver, dus we kunnen er niet mee monteren. Dat terwijl de bedoeling is dat UGC-beelden alleen gebruikt gaan worden in een montage samen met beelden van onze eigen camerateams. Dus er is nog genoeg wat er nog moet veranderen voor we het in gebruik nemen. Dat betekent waarschijnlijk nog een maand wachten...

Ach ja, ik mag niet klagen. Ik zit hier prima bij de NOS. Ik ben nog steeds ontzettend blij met mijn aanstelling bij NOS-Headlines.. ;-)

Ik ga naar NOS Headlines

2008-10-13T22:25:00.000+02:00

17:47, Ma 13-10-2008

Goed nieuws: mijn aanstelling bij NOS Headlines is definitief. Ik ga over ongeveer een maand twee dagen per week leiding geven aan de videoredactie van Headlines.

Ik ben er echt superblij mee. Tegelijk is het ook best spannend, want het is een heel andere verantwoordelijkheid dan die van een redacteur/verslaggever. Ik denk dat het een hele leerzame periode voor mij gaat worden, die heel goed zal zijn voor mijn groei als journalist.

Verder heb ik nog wat meer goed nieuws: ik heb de blog wat bijgewerkt. Zo is er nu onder meer een pagina waarop mijn cv staat en ik de rubriek 'Video uitgelicht' toegevoegd. Daarin komt telkens een video te staan die ik even in het spreekwoordelijke zonnetje je zetten.

Op dit moment staat er een video in die ik een maand geleden maakte voor de NOS Journaal pagina over een enorme mechanische spin.

Ik vond het zelf een heel leuk filmpje om te maken en het was die week het best gelezen bericht. Hoe vaak ik deze nieuwe rubriek ga verversen weet ik nog niet, maar ik verwacht dat het tussen de één keer per week en één keer per maand in zal liggen. Ik heb immers nog andere dingen te doen dan het bijhouden van deze blog ;-).

Windows wil Blackberry

2008-10-13T22:24:00.000+02:00

22:24, Vr 10-10-2008

Misschien nog wel leuk om te melden: ik heb vandaag besloten een bericht af te blazen. Het ging over een mogelijke overname van het bedrijf dat Blackberry's maakt door Microsoft.

De eindredacteur kwam met dat bericht aanzetten. Na enig speurwerk kwam ik erachter dat het hele verhaal voortkwam uit een analyse door een journalist van persbureau Reuters.

Die beweert dat Microsoft een bod uit heeft staan voor de aandelen van het bedrijf dat de Blackberry's maakt van 50 dollar per aandeel. De aandelen van dat bedrijf zijn behoorlijk in waarde gedaald sinds het begin van de kredietcrisis en we staan nu op 60 dollar.

Als die aandelen nog veel verder dalen, dan gaan veel aandeelhouders verkopen aan Microsoft, dus wordt binnenkort de Blackberry eigendom van de softwarereus, zo redeneert de journalist van Reuters.

Ik vond het sowieso een beetje mager om een verhaal te baseren op één bron (er zijn weliswaar op allerhande websites berichten over dit onderwerp te vinden, maar die zijn allemaal gebaseerd op dat Reuters-bericht), maar ik vind bovendien de redenatie niet bepaald sluitend te noemen.

Ik denk dat misschien niet alle, maar wel veel, aandeelhouders wel door hebben dat de Blackberry ook in de nabije toekomst de lijst van meest populaire smartphones zal blijven aanvoeren en dat op het moment dat de markt weer aantrekt deze aandelen weer in waarde stijgen. Daarom vond ik dat dit verhaal het niet waard was om te melden.

Video embedden op mijn blog

2008-10-11T06:12:00.000+02:00

21:12, Vr 10-10-2008

Ik ben er eindelijk achter hoe ik NOS-video's kan embedden op deze blog (ja ik weet het, ik ben een internet-newbie). Maar nu ik dat weet, ga ik even wat tijd spenderen om in eerdere posts wat video's te zetten.

Verder heb ik vandaag wat berichten getikt en een verhaal voorbereid voor morgen over de Russische raket die zondag de lucht in gaat richting ISS, met slideshow en video.

Ik kreeg trouwens laatst de vraag of ik in een paar weekenden wilde werken. En daarmee werd bedoeld dat ik dan doordeweeks én in het weekend diensten zou draaien. Dat betekent natuurlijk meer geld (los van de extra uren krijg je voor weekenden ook een klein percentage extra per uur), maar ik was echt niet van plan een werkweek van zeven dagen te gaan draaien.

Ik heb het nagevraagd en dat mag überhaupt niet eens. Ook freelancers zijn aan de cao verbonden en daarin staat dat iedere gewerkte dag in een weekend recht geeft op een vrije doordeweekse dag.

Ik heb dus gezegd dat ze me als ze me in het weekend willen vrij moeten plannen op een doordeweekse dag. Anders zou ik het ook niet trekken met die lange reistijden.

Als freelancer is het heel belangrijk om te weten wat je rechten zijn. Voor iemand in vaste dienst is dat allemaal al geregeld, maar een freelancer moet voor zijn eigen rechten opkomen.

Daarom wordt sinds kort op mijn oude school een cursus freelance-journalistiek aangeboden voor net-afgestudeerden. Ik denk dat ik daar maar eens binnenkort gebruik van ga maken.

Het is overigens heel fijn dat ik daar wel gebruik van kan maken. Van die andere dienst kan ik dat namelijk niet. Ik heb het over de kortingkaart voor net-afgestudeerden.

Die is net ingevoerd en iedereen die vanaf oktober zijn ov komt inleveren vanwege zijn afstuderen krijgt nu een gratis voordeelurenkaart. Dat betekent dat mijn vriendin en ik er geen krijgen, we zijn allebei een maand te vroeg afgestudeerd. Hoe belachelijk is dat?

Het zou wel netjes geweest zijn als we ook eerder afgestudeerden zo'n kaart gaven. Ik ben toch met zo goed net afgestudeerd of niet? Ach ja, ik mag niet klagen, mijn reiskostenvergoeding is heel acceptabel, maar dat geldt vast niet voor alle pas afgestudeerden die nu net buiten de boot vallen...

Quickfix update

2008-10-10T03:42:00.000+02:00

Het ziet er op het moment trouwens niet naar uit dat er veel met mijn voorstel voor de Quickfix gedaan gaat worden. Ik heb de nieuwe versie van het concept gezien en er is inderdaad een beetje meer beeld bij gekomen, maar dat is nog steeds vrij summier.

Ik ben bang dat we niet veel vooruitgang gaan boeken met deze tijdelijke website. Ik ben alleen ook bang dat deze tijdelijke oplossing uiteindelijk helemaal niet zo tijdelijk blijkt te zijn.

Op dit moment wordt gezegd dat er over een jaar een nieuwe site komt, maar ik ben bang dat het wel eens iets langer zou kunnen duren.. En de ideeën die ik heb geopperd voor die nieuwe website, die nu nog vernieuwend zijn, zullen tegen die tijd waarschijnlijk al oud nieuws zijn geworden.

Maar misschien kunnen we nog wel de koploper zijn met UGC. Helaas worden ook daar de vernieuwingen telkens maar uitgesteld. We zijn bezig met de het opzetten van de MeonTV-tool. Dat is software waarmee via internet foto's en video's makkelijk doorgestuurd kunnen worden naar de redactie, ook via mobiel internet.

Met deze software-tool kunnen we zelfs iemand met internet op zijn of haar mobiel live in de uitzending halen, op de website, op het digitale themakanaal Journaal 24 of op televisie.

Zoals ik al zei gaat het erg traag. Het had eigenlijk meer dan een maand geleden klaar moeten zijn, maar ik wacht nog steeds..

Brak op de redactie

2008-10-10T02:09:00.000+02:00

17:09, Do 09-10-2008

Eigenlijk is het heel slecht van me, maar vandaag heb ik het een beetje rustig aan gedaan. Gisteren was namelijk een vriendin van mijn vriendin op bezoek en had een beetje diep in het glaasje gekeken. Ik was niet eens zo heel zat, maar ik was wel behoorlijk brak vanochtend.

Uiteindelijk viel het allemaal wel mee, ik heb nog wel een paar leuke verhalen geschreven, maar ik toonde wel wat minder initiatief dan ik anders doe. Meestal volg ik zelf wel een beetje de ontwikkelingen en dan kom ik zelf met de vraag zal ik daar en daar een bericht over maken, maar vandaag leunde ik achterover en wachtte ik tot de eindredacteur mij vroeg om iets te doen.

Natuurlijk deed ik het dan wel en ik kon dan wel ook hetzelfde niveau halen als normaal, maar toch voel ik me een beetje schuldig. Toch ben ik nog wel redelijk productief geweest met een paar wat langere verhalen, zoals die over de opstand in Thailand.

Maar ik had vandaag dus ook nog wat tijd over om andere dingen te doen (normaal mag ik eigenlijk niet van mezelf) en ik heb besloten om eens een kijkje te nemen op een website waar ik laatst een artikel over had gelezen in de krant: www.vimeo.com.

Dat is een soort YouTube, maar dan voor high definition video's. Het aanbod is veel kleiner, maar er zitten hele leuke en mooie dingen bij, zoals een kerel die overal op de wereld gaat staan dansen;

Een kunstacademie-project;

De klassieke dierenfilmpjes waar ook YouTube mee groot is geworden;

En iemand die in de reclame zit en teveel tijd om handen heeft..

De gemiddelde consument zal niet snel toegang hebben tot de opname-apparatuur die hiervoor nodig is, maar dat is wel in opkomst. Er komen steeds meer consumentencamera's die op HD opnemen en waarschijnlijk is er binnen nu en vijf jaar het eerste mobieltje te koop met ingebouwde HD-camera..

Toch blijft de vaardigheid om een goed beeldverhaal te vertellen belangrijker dan de gebruikte apparatuur. Een saai vakantiefilmpje in HD is nog steeds saai. De hoogst-scorende vimeo-filmpjes zijn dan ook door professionals gemaakt.

Zoals die reclame-kerel, maar ook die gek dansende nerd had een professionele film-crew bij zich. Hij wordt namelijk gesponsord door een kauwgom-merk, waarom weet ik ook niet.

Toch weet de site goed dat non-profit gevoel te behouden. En waarschijnlijk is het ook gewoon waar dat de makers er geen geld aan verdienen, maar ik vraag me af of dat zo blijft wanneer de bedrijven vimeo ontdekken, zoals dat op YouTube gebeurde. Daar is nu veel advertising te vinden.

Ook ben ik benieuwd of de site de popularisering van HD overleeft. Nu hangt er nog zo'n sfeertje van professionals (of in ieder geval de betere amateurs) onder elkaar. Maar als straks iedereen toegang heeft tot de technische middelen om dergelijke filmpjes te maken, zal dat toch ook moeten veranderen. Dat komt ook daar de eigentijdse variant van de star wars-kid op te staan.

Maar goed, ik moet niet pretenderen dat ik er verstand van heb, ik zal het nu vooral gebruiken om leuke of mooie filmpjes te kijken in een hogere resolutie...

Over filmpjes gesproken: ik heb er nog even over nagedacht en ik heb mijn favoriet gekozen uit de documentaires van gisteren. Het is 'To die in Jeruzalem' geworden.

Ik twijfelde even om 'The cop, the judge and the murderer' zou gaan kiezen, want die zat ook erg goed in elkaar, maar uiteindelijk won de emotie het van het interessante verhaal.

Het was echt heel indrukwekkend om te zien hoe de maakster van de docu over Israël via het verhaal van de moeder van een meisje dat omkwam in een zelfmoordaanslag die op zoek is naar de moeder van het meisje dat zichzelf opblies en het gesprek wat er tussen de twee ontstaat, laat zien dat ze misschien maar enkele kilometers van elkaar af wonen, maar nooit nader tot elkaar zullen komen omdat ze elkaar niet begrijpen.

Het lijkt er even op dat de twee via het verdriet om hun dochter tot wederzijds begrip kunnen komen, maar tijdens het gesprek (wat overigens niet 'in person' was, maar een videogesprek via een sattellietverbinding) bleek dat hun opvattingen over de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden niet met elkaar verenigbaar zijn.

Wat ik vooral ook knap vind, is dat de maakster niet tot nauwelijks bezig is geweest met haar eigen mening, maar vooral met het integer neerzetten van de mening van de twee moeders.

Ze was zelf ook aanwezig bij de vertoning en ze vertelde dat iedereen die de documentaire keek, eruit haalde wat hij of zij erin wilde zien. Een rechtse Israëlische politica zei naar verluid na de vertoning van de film dat ze het mooi in beeld bracht wat voor leugenaars die Palestijnen zijn...

Ik ben bang dat het vinden van een oplossing voor dit conflict niet binnen mijn leven gevonden zal worden. Er zullen meerdere generaties overheen moeten gaan.

Als twee vrouwen die allebei vrede willen en vooral willen dat er een einde komt aan het onnodige bloedvergieten ruzie krijgen via een sattellietverbinding ruzie krijgen, hoe moet het dan de politici lukken om harmonie te bereiken? Het zegt trouwens al genoeg dat de twee vrouwen niet eens elkaar in het echt kunnen ontmoeten omdat beide overheden (zowel de Israëlische al de Palestijnse) en voortdurende spanningen tussen de twee bevolkingsgroepen dat onmogelijk maken.

Het is trouwens ook interessant om te zien waar het gesprek op misliep. De Israëlische vrouw wilde perse dat de andere moeder publiekelijk te kennen gaf dat zelfmoordaanslagen zoals die waarbij hun beide dochters omkwamen compleet nutteloos zijn.

En dat had de Palestijnse vrouw al min of meer gezegd in een eerder interview, maar niet met zoveel woorden. Ze had gezegd dat ze haar dochter had tegengehouden als ze vantevoren van haar plannen op de hoogte was geweest en dat er andere manieren zijn om je verzetten dan die van het geweld.

Maar tijdens het gesprek kon ze het niet over haar lippen krijgen om te zeggen dat aanslagen geen zin hebben.

Voor het gesprek had een christelijke Palestijn al gewaarschuwd dat het niet zou lukken. Als de Palestijnse moeder toe zou geven dat aanslagen nutteloos zijn, dan zou dat betekenen dat haar dochter voor niets is gestorven, zei die man tegen de Israëlische vrouw.

Bovendien zit het idee van jezelf opofferen voor de goede zaak zo ingebakken in de manier waarop in Palestijnse cultuur wordt gekeken naar het moslim-geloof, dat het verwerpen van aanslagen ook zou betekenen dat ze de islam verwerpt.

Zo geeft de documentaire treffend weer welke twee elementen de kern van het probleem vormen: onwil en onbegrip. De onwil om de eerste stap te zetten ("wij willen jullie best meer vrijheid geven, maar dan moeten jullie eerst stoppen met de zelfmoordaanslagen" en "zij willen best stoppen met de aanslagen, maar dan moeten jullie ons eerst meer vrijheid geven") en de onbegrip jegens elkaars cultuur.

Het onbegrip wordt door de isolatietechnieken van de Israëlische overheid alleen maar versterkt. Om de Palestijnse gebieden staat tegenwoordig een grote hoge muur en het Israëlische leger bepaalt wie er in en uit mag. Vroeger kwamen de Palestijnen nog regelmatig de Israëlische gebieden binnen voor hun werk, maar in Israël hebben de werkgevers de goedkope arbeidskrachten uit Oost-Europa ontdekt.

De maakster van de film vertelde dat toen zij jong was, ook Palestijnse vrienden en vriendinnen had. De kinderen die nu opgroeien, die komen nooit in aanraking met een Palestijn, behalve via het nieuws op tv van zelfmoordaanslagen en gevechten.

Ik zie in die omstandigheden om optimistisch te zijn over de toekomst. Zoals ik eerder al zei, ben ik van mening dat het heel veel moeite gaat kosten om de situatie daar de goede kant op te krijgen en zelfs dan moeten er nog meerdere generaties overheen voor het effect zal hebben. In een interpretatie van Hamlet: "There really is something rotten in the states of Israël and Palestina..."

Documentaires kijken en discussiëren

2008-10-09T02:09:00.000+02:00

17:09, Wo 08-10-2008

Documentaires kijken met collega's en discussiëren over journalistieke dilemma's, wie wil dat nou niet? Vandaag was het jaarlijke documentairefestival van de NOS, News Input.

Ik heb vijf hele interessante docu's gekeken. De eerste was wat mij betreft de minste. Het over een Amerikaanse moslim die zijn baan opzegt om de islamitische slagerij van zijn vader over te nemen.

De tweede was heel indrukwekkend: het verhaal over een Israëlische vrouw die de moeder wil opzoeken van de jonge Palestijnse vrouw die haar dochter in een zelfmoordaanslag opblies.

Het is schokkend om te zien hoe gelijk het verdriet van die twee vrouwen is, maar hoe hun verschillende ideeën ervoor zorgen dat ze elkaar niet helemaal kunnen begrijpen.

De derde was ook wel interessant, die ging over de woordvoerders van twee islamitische groepen in Denemarken ten tijde van de cartoonrel, de één van een politieke partij voor gematigde democratische moslims, de ander spreekt namens 27 moslimorganisaties die opkomen voor de belangen van wat traditionelere moslims.

Het was interessant om het eens vanaf de andere kant te bekijken. Wat mij opviel was de tunnelvisie die de media in de docu tentoon spreiden. Journalisten hebben telkens hun verhaal al klaar in hun hoofd en we laten dat beeld niet meer beïnvloeden door de ontwikkeling van de werkelijkheid om hun geen.

Een collega verwoordde het mooi: als journalist moet je altijd met een open geest en vanuit een oprechte interesse je werk doen. De journalisten die in de documentaire te zien waren, waren zwaar bevooroordeeld. Dat heeft misschien wat te maken met het de cultuur van dat land, het overgrote deel van de bevolking schijnt daar namelijk nogal rascistisch te zijn..

De volgende op de lijst was een film van een zweedse parlementair journalist die de premier van dat land tien jaar lang van tijd tot tijd voor de camera geïnterviewd heeft en van die interviews een documentaire heeft gemaakt.

Het voeren van gesprekken met politici waaruit niet geciteerd mag worden, maar die wel als achtergrondinformatie kunnen dienen blijkt in Zweden heel normaal te zijn. Minder normaal is dat het de premier betreft. En dat de gesprekken opgenomen worden en dat er een documentaire van is gemaakt, dat is helemaal vernieuwend.

Toen de journalist zo'n zes jaar er mee bezig was, kwamen zijn collega-journalisten erachter. Dat werd toen een kleine journalistieke rel, want hij zou door zijn relatie met de premier zijn werk als parlementair journalist niet meer goed kunnen vervullen.

De maker lichtte de docu zelf toe en kon zich dus verweren. Hij vertelde dat het achteraf een storm in een glas water was. Iedere parlementair journalist heeft bepaalde off the record bronnen.

Bovendien wat er nooit informatie bij die direct interessant was voor het nieuws van dat moment. De verhalen van de premier zijn te persoonlijk om op zichzelf interessant te zijn. Pas wanneer we gebundeld worden in een documentaire wordt het interessant om naar te kijken.

De laatste docu die ik heb gezien (eigenlijk was er nog één, maar ik moest mijn trein halen...) ging over een moordzaak in België. Een soort real life CSI, zeg maar. De kijker volgt een Waals politieteam bij het oplossen van een moord.

Jammer genoeg was het alleen deel één van drie en heb ik dus de ontknoping niet kunnen zien (de documentaire eindigde op het klassieke "to be continued...").

Het was verfrissen om eindelijk eens te zien hoe het er nu echt aan toegaat bij dat soort onderzoeken. En die werkelijkheid lijkt in niets op wat je in series ziet. Ik kan niet wachten tot deel twee en drie ergens op televisie uitgezonden wordt!

Toch wel jammer dat ik eerder weg moest, want de laatste docu beloofde ook veel goeds. Het gaat over de ondergang van de LA Times en de vercommercialisering van de media. Maar ik had afgesproken met vrienden, dus ik kon niet echt anders..

Maar het was echt leerzaam, zo'n documentairefestival. Het zette me echt aan het denken over de journalistiek. Ik denk dat ik er volgend jaar weer geen ga..

Dagje NOS-headlines

2008-10-08T03:00:00.000+02:00

18:00, Di 07-10-2008

Zo, dat was me het dagje wel. Vandaag heb ik meegelopen met NOS-headlines, een videojournaal voor jongeren op internet.

En zodra ik de redactie opliep, viel me gelijk op dat de sfeer er compleet anders is dan bij de Digidesk en Omroep Brabant.

Je merkt gelijk dat het voor jongeren en door jongeren gemaakt wordt. Het is allemaal wat losser.

Als het allemaal doorgaat, dan wordt ik daar samensteller, wat bij headlines in feite eindredacteur betekent. De dag begon met de ochtendvergadering, waar besproken wordt wie wat gaat doen die dag. Dat is de belangrijkste vaak van de samensteller.

Daarna ben ik meegegaan met een groepje dat op pad ging naar Rijssen, dat ligt in Twente. In de krant stond dat de gemeente daar een speciale belasting wil gaan heffen op kauwgom, om daarmee de kauwgom-resten op straat op te ruimen.

Eerst stapten we in een krakkemikkige auto die bij het optrekken meer lawaai dan vaart maakt, om daarmee de tocht maar Twente te maken.

Onderweg was het hartstikke gezellig in de auto, maar toen we de burgemeester interviewden bleek het allemaal wat overtrokken te zijn in de krantenberichten.

Eigenlijk wilde de gemeente wel een dergelijke belasting heffen, maar omdat het wettelijk niet te regelen was, had de gemeente besloten het wat omslachtelijker aan te pakken. De gemeente verhoogt de onroerende zaken belasting met enkele procenten om daarmee het witte plakspul op te ruimen.

En de winkeliers mogen zelf weten hoe ze dat doorberekenen, maar de gemeente adviseert de kauwgom duurder te maken.

Ik heb zo mijn twijfels of die methode wel zo realistisch is, maar het betekende vooral dat de insteek van het hele item omgegooid moest worden. Eerst wilden we mensen op straat voor de camera halen, maar nu hadden we ineens winkeliers nodig.

En bij de winkels waar doorgaans kauwgom verkocht wordt, is dat nog lastig. Dat zijn meestal namelijk grotere ketens en alle contact met de pers loopt dan via het hoofdkantoor.

Maar gelukkig lukte het om twee welstandige winkeleigenaars te vinden die we wel mochten interviewen, dus al met al wordt het waarschijnlijk een leuk item.

Het was de bedoeling om op de terugweg in de auto alvast een ruwe montage te maken, maar de firewire-kaart deed het niet en we konden de beelden dus niet inladen. Leuke introductie bij headlines: de auto is niet helemaal ok en de laptop deed het niet..

Gelukkig werd het afmonteren van het item toch naar morgen verschoven, omdat er al genoeg filmpjes gemaakt waren die dag. En ook op de terugweg hebben we leuke gesprekken gehad in de auto.

Vanaf morgenavond is het item te zien op internet. Wanneer ik meer hoor over of ik de baan krijg is nog onbekend, maar de samensteller van dienst, Michiel, zou er druk achter zetten.

Ik zou het wel heel leuk vinden, ik merk dat het me goed doet om weer met bewegende beelden bezig te zijn. En het is heel leuk om met zo'n leuke groep frisse jonge mensen samen te werken. Zodra ik meer weet, kom ik er op terug...

Foutje bedankt en uitstervende zoogdieren

2008-10-07T03:31:00.000+02:00

18:31, Ma 06-10-2008

Ik heb vandaag een nogal domme fout gemaakt. Na een helse treinreis (ik heb meer dan de helft van de reis moeten staan in overvolle treinen, ik overdrijf niet, er moesten mensen op het perron blijven wachten omdat de trein echt helemaal vol zat) kwam ik om half tien met een half uur vertraging aan op de redactie.

Maar toen ik in de overdracht keek, bleek ik late dienst te hebben en dus tweeëneenhalf uur te vroeg te zijn in plaats van een half uur te laat..

Ik ben maar gewoon aan de slag gegaan en ik mocht uiteindelijk om zes uur naar huis, dus vandaar dat ik nu in de trein mijn bericht zit te tikken..

Vandaag heb ik onder meer een bericht geschreven over uitstervende zoogdieren en nog wat eco-nieuws. Wat eigenlijk nog interessanter is om te vermelden is een YouTube-filmpje waar iemand me op wees (dank je wel, Marloes) over een sociologische blik op de effecten van YouTube.

Echt een interessant inzicht in de effecten van deze website in het bijzonder en web 2.0 in het algemeen. Veel van het filmpje zal de leden van de multimediale generatie al wel bekend voorkomen, maar de maker van het filmpje, een Amerikaanse docent antropologie, kijkt er op een interessante manier naar.

Verder heb vandaag overleg gehad met mijn chef over de UGC-plannen. Het was best een leuk gesprek, over de stand van zaken rond de nieuwe MeonTV-tool, waarmee we bij de NOS het binnenhalen van UGC makkelijker gaan maken, en de schaduwsite, een aparte pagina voor de publieksbijdragen die de website of het televisiejournaal niet gehaald hebben. Ik ga daar verder niet over uitwijden, want ik kom er nog wel een keer op terug.

Wat ik nog wel wil melden is dat ik morgen een dagje mee ga lopen bij NOS-Headlines, een internetjournaal voor een wat jonger publiek. Daar zoeken ze namelijk een nieuwe samensteller en morgen kan ik kijken of ik het werk leuk vind en zij kunnen kijken of zij mij geschikt achten voor de baan. Ik ben erg benieuwd! Morgen vertel ik er meer over.

Update over belangenverstrengelingen

2008-10-04T02:18:00.000+02:00

17:18, Vr 03-10-2008

Ik heb vandaag nog even toestemming gevraagd om te posten over de collega waar ik eerder een bericht over plaatste. Die collega die verslaggever wordt in Den Haag, wiens vader tot voor kort de persvoorlichter was van een belangrijke politicus.

Hij heeft toestemming gegeven, dus kan ik het volledige bericht op mijn blog zetten, zoals ik hem al in mijn telefoon had gezet.

Gisteren heb ik ook toestemming gevraagd om over de quickfix te schrijven en het mag, zolang ik hem maar niet op mijn blog daadwerkelijk laat zien.

Ook over de quickfix heb ik de oudere berichten aangepast naar de versie die ik in mijn telefoon heb staan, anders staat het misschien een beetje raar als eerdere berichten zonder uitleg gewijzigd zijn.

Een mammoetskelet en wietbossen

2008-10-04T02:02:00.000+02:00

17:02, Vr 03-10-2008

Vandaag was weer een druk dagje. Er was een normale bezetting, maar aangezien er iedere vrijdag ook een nieuwsquiz in elkaar gedraaid moet worden is de normale bezetting eigenlijk niet genoeg.

De nieuwsquiz werd op mijn bureau gelegd en ik heb hem dit keer een beetje makkelijker gemaakt naar aanleiding van de kritiek van vorige keer.

Verder heb ik twee dingen gemonteerd, een korte newsflash over een enorme wietplantage die de Spaanse politie heeft opgerold.

Verder heb ik ruw materiaal van het jeugdjournaal gemonteerd tot een item van twee minuten.

En ik heb natuurlijk nog een paar berichten geschreven. Ik zou vandaag ook nog mijn UGC-plannen gaan bespreken, maar daar had ik geen tijd voor met alle dingen die ik vandaag te doen had.

Nu is de afspraak verplaatst naar maandag. Ik ben heel erg benieuwd naar de reactie die ik krijg. Maar eerst ga ik even weekend houden.

Haast met de quickfix

2008-10-03T02:00:00.000+02:00

17:00, Do 02-10-2008

Komende maandag wordt de quickfix gepresenteerd aan de hoofdredactie, dus moest ik vandaag even haast maken om het nog af te krijgen, zodat er morgen nog even over gepraat kon worden met de personen die erover gaan.

Het is me gelukt om tussen het schrijven voor de website door wat voorbeelden (af) te maken van wat ik met de site zou willen. Ik mailde ze over de Digidesk-redactie en ik kreeg gelijk bijval van de andere redactieleden die op dat moment aanwezig waren.

Wat ik in een uurtje of anderhalf in elkaar knutselde vonden ze beter dan de officiële versie. Uiteindelijk kwam er een hele goede discussie op gang over wat er allemaal wel en niet mogelijk is.

Het is echt leuk om te zien hoeveel knowhow er op de redactie rondloopt. Iedereen had een zinnige bijdrage en een interessante visie.

Zo stelde een collega voor om ook plaatjes bij radio-interviews en items te zetten van datgene of diegene die op dat moment te horen is. De radioverslaggevers die kunnen zelf ter plekke foto's maken en als dat niet kan zijn er altijd nog beeldpersbureau's als ANP en EPA.

En dat was maar één van de interessante voorstellen die gedaan werden. Echt leuk om te zien wat één mailtje teweeg kan brengen..

Verder heb ik vandaar wel een paar leuke verhalen geschreven, maar niets noemenswaardigs. Wie wil weten waar het over ging, moet maar even op de pagina 'mijn producties' kijken.

Het zal dan ook wel zijn opgevallen dat ik vandaag niet heel erg veel verhalen heb geschreven. Dat komt onder meer doordat we eindelijk weer eens een normale bezetting hadden, maar ik moet wel toegeven dat het ook wel wat met de quickfix te maken had.

Ik had niet eens veel tijd gestopt in de voorbeelden, maar vooral het praten erover kostte veel tijd. Ik ben benieuwd wat er mee gaat gebeuren.

Zoals ik al schreef wordt er maandag over de quickfix overlegd met de hoofdredactie. Ik hoop dat een paar elementen van mijn voorstellen en van het gesprek wat daarop volgde in die presentatie opgenomen worden. We zullen zien...

Leven aan de frontlinie

2008-10-01T01:47:00.000+02:00

Voor het geval het nog niet duidelijk is, dit is een roerige tijd voor de Digidesk. Het mag dan voor mij allemaal niet snel genoeg gaan, maar het gebeurd uiteindelijk wel allemaal.

Terwijl ik zit te werken aan de quickfix, ligt er ook nog steeds een voorstel van mij voor de nieuwe pagina van volgend jaar op het bureau van mijn chef op een evaluatie te wachten.

En morgen wordt er een proef gedraaid met de nieuwe software waarmee de NOS in de toekomst alle UGC gaat verwerken. Als die eindelijk geïmplementeerd kan gaan worden, kan ik ook daar weer mee aan de slag.

Immers, hoe makkelijker je het maakt om dingen op sturen, hoe meer rotzooi je binnen krijgt. Aan mij de schone taak om een methode te ontwikkelen om daar de pareltjes tussen uit te vissen.

Voor meer informatie over UGC verwijs ik naar mijn reflectie daarover die ik iets minder dan een half jaar over dit onderwerp schreef voor mijn opleiding. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat die reflectie het ultieme boekwerk over UGC is, het is immers 'maar' voor een hbo-opleiding, maar het leverde me een goed cijfer en een baan bij de NOS op, dus ik moet wel iets goed gedaan hebben.. ;-)

Het voelt echt nog steeds als een voorrecht om hier bij de NOS op de cutting edge van veranderingen in de wereld van de media te mogen werken. Nog groen van de opleiding sta ik er middenin.

Wereldwijd worstelen nieuwsmedia met dezelfde problemen en zoeken ze dezelfde oplossingen. En ik heb nog veel te leren over de journalistien en de werking van een nieuwsmedium als de NOS, getuige ook mijn ongeduld als om veranderingen gaat, maar dit leven aan de frontlinie bevalt me wel..

Kletsnat in de trein met de quickfix op schoot

2008-10-01T01:04:00.000+02:00

Fijn, dat Hollandse weer..

Hoe je in dat kleine stukje lopen van het gebouw van de NOS op het mediapark naar de trein volledig doorweekt kan raken. Maar goed, wat mij vooral bezighoudt is de nieuwe webpagina van de NOS.

Ik heb nu namelijk de quickfix op schoot, een soort tussenoplossing, zeg maar. Over ongeveer een jaar moet er namelijk een volwaardige nieuwe website op de url www.nos.nl komen te staan, maar omdat er dingen zijn die nodig moeten worden veranderd, ligt er nu een tussenoplossing op tafel.

Ik ga niet al teveel uitweiden over deze nieuwe site, want dan wordt waarschijnlijk mijn baas boos, maar dit voorstel is in ieder geval een stap in de goede richting. Wel heb ik nog wat op- en aanmerkingen. Ook die houd ik voorlopig voor me. Ik denk dat ik morgen een paar ideeën en voorstellen de groep in ga gooien op de redactie...

Één van de belangrijkste discussiepunten is de tegenstelling tussen nos.nl en nosjournaal.nl. De één draait namelijk om snel het laatste nieuws en services als weer en verwijzingen naar de verschillende onderdelen van de webpagina's van de NOS en de ander draait vooral om beeldmateriaal als foto's en video en om nieuwsverhalen.

En nu moeten de twee samengaan. Maar de ruimte is beperkt dus op bepaalde gebieden moeten er concessies gedaan worden. En het is best lastig om een goed compromis te sluiten. Ik ben nu wat ideeën op papier aan het zetten en schetsen aan het maken. Morgen werk ik ze wat beter uit en leg ik ze voor aan collega's. Ik schrijf daar morgen meer over.

Verder was vandaag best wel een zware dag. Gisteren draaide ik namelijk een late dienst en vandaag de vroege dienst. Met andere woorden: ik kwam om tien uur 's avonds thuis en mocht om vijf uur weer mijn bed uit. Toen ik aankwam op mijn werk had ik het gevoel dat ik amper weg was geweest..

Het was op het gebied van nieuws niet een heel bijzondere dag. Ik heb wel een paar grappige berichten gemaakt, maar niets wat meldenswaardig is.

Wel interessant is hoe er wordt omgesprongen met de Amerikaanse verkiezingen. Overal staan alle hens aan dek. Bij tv internet en radio wordt ervoor gezorgd dat de redacties goed bezet zijn die dag.

Maar ik vraag mij af hoeveel mensen daar echt gebruik van maken. Als ik om mij geen kijk, zijn de enigen die het nieuws rond de verkiezingen intensief volgen collega-journalisten. De niet-journalisten in mijn kennissenkring vinden het allemaal maar overdreven.

Is het wel gerechtvaardigd om zoveel geld te spenderen wat niet onder de bevolking leeft? Natuurlijk, het nieuws moet gebracht worden, maar dat kan ook met ietsje minder, lijkt mij. Maar goed, dit is weer zo'n interessant discussiepunt, waar ik vast en zeker nog wel eens op terug zal komen...

Maandagblues en eco-updates

2008-09-30T05:14:00.000+02:00

Het is maandag en ik heb weer eens de monday-blues. Op de één of andere manier is het altijd moeilijk op gang komen. Al had het mischien ook wat te maken met het feit dat het weekend meerdere feestjes bevatte..

Maar genoeg privé-praat. Vandaag was een drukke dag, want de bezetting was erg krap. Normaal zijn er bij de Digidesk drie redacteuren, drie uitzendredacteuren en twee eindredacteuren.

Maar vandaag was er een redacteur minder en dat betekende dat er even flink doorgewerkt moest worden. Bovendien moest er van alles constant bijgehouden worden, omdat er meerdere economische verhalen op de pagina, en de beurscijfers moesten om de haverklap geupdate worden. Best een gedoe.

En vandaag had ik de late dienst (van 12.00 tot 20.00 uur) en ik moest dus bij het nieuws over de redding van Fortis en de reactie daarop van de beurzen gaan updaten. Maar de verhalen die ik moest updaten waren al behoorlijk uitgebreid, gemaakt door onze economie-redacteur.

Na een paar kleine updates werd het me echt teveel: er stonden teveel deelverhalen door elkaar. Ik koos ervoor (samen met de eindredacteur) om dat lange verhaal op te breken in meerdere kleinere verhalen. Het was echt niet meer te doen: ik volgde het zelf nauwelijks, laat staan dat de lezers er een touw aan vast konden knopen.

Het was sowieso echt een dag vol met economisch nieuws. Het was zo ongeveer om en om 'normaal' en economisch nieuws. Volgens mij is er maar een klein publiek dat al die verhalen leest. Het is misschien heel slecht van me, maar ik ben bang dat ik na drie eco-verhalen al af zou haken.

Eigenlijk zou ik de bezoekersaantallen er eens bij moeten pakken om te kijken of het echt zo is, maar ik heb het idee dat we door een zo economische pagina veel lezers wegjagen. Daar kom ik nog op terug..

Ik denk dat het een kwestie van tijd zal zijn voor er niet één voorpagina is, maar iedereen een eigen variant voor zich ziet. Ik kan niet al te ver in details treden, omdat ik een voorstel voor een dergelijke constructie heb geschreven voor de NOS. En als dat doorgaat dan mag ik hier natuurlijk niet al mijn plannen uit de doeken doen.

Ik vraag me alleen hoe lang het gaat duren voor ik erachter kom of ze er iets mee willen doen. Het gaat namelijk allemaal zo langzaam! Alle organisatorische ontwikkelingen gaan traag en dan vooral bij een groot nieuwsmedium als de NOS, maar ik kan toch het gevoel niet onderdrukken dat het sneller kan.

Aan de andere kant ben ik maar het groentje dat nog maar net is afgestudeerd. Dus wie ben ik om te zeggen dat het anders moet (en vooral ook hoe)? Ik ben bang dat ik met de traagheid zal moeten leren leven, ik zie namelijk nog geen mogelijkheid om daar op afzienbare termijn verandering in te brengen...

De nieuwe site, de laatste tsaar en kinderporno

2008-09-30T05:12:00.000+02:00

20:12, Wo 01-10-2008

Zoals ik gisteren al had aangekondigd, heb ik vandaag wat zitten knutselen aan de nieuwe site. Ik ben nu bij versie drie. En ze worden steeds mooier, maar moeilijker toe te passen.

Ik ben bang dat veel van mijn ideeën niet haalbaar zijn voor de quickfix. Maar misschien kunnen we er wat mee op de nieuwe site. Het is wel jammer dat ik mijn ideeën nog niet hier kan plaatsen, ik mag de quickfix nog niet publiceren voor die site online gaat.

Verder heb ik vandaag ook voor de website gewerkt, natuurlijk. Ik heb ook een video gemaakt over de laatste Russische tsaar, Nicolaas II. Die is namelijk vandaag officieel gerehabiliteerd door het Russische hooggerechtshof.

De nakomelingen van de tsarenfamilie, de Romanovs, hadden een rechtszaak aangespannen om officieel te laten erkennen dat Nicolaas geen vijand van staat was en geen misdaden tegen het volk had begaan, zoals tijdens het sovjetbewind werd beweerd.

Vorig jaar zei het hof nog dat het niet kon omdat de tsaar nooit officieel was beschuldigd. Maar vandaag kwamen ze daar dus op terug.

Ik vraag me af hoeveel invloed de nieuwe president in deze zaak heeft gehad. Die schijnt namelijk nogal fan te zijn van Nicolaas II. En hij is niet de enige, mijn vriendin heeft ook een zwak voor de laatste tsaar.

Hij was helemaal geen natuurlijk leider, hij hield veel meer van muziek luisteren en dansen dan van regeren. Maar hij zag het als zijn taak om het volk te beschermen. Eigenlijk is het een heel tragisch verhaal. Mijn vriendin heeft daar een hele mooie scriptie over geschreven voor de lerarenopleiding geschiedenis, die zij voor de zomer heeft afgerond.

Verder heeft de Spaanse politie een kinderporno-netwerk opgerold. Zo af en toe moet je maar niet teveel nadenken en je vooral niet teveel inleven in de mensen waar je over schrijft. Meer hoef ik er niet over te zeggen, het bericht en de bijbehorende video spreken voor zich.

Conflict of interests

2008-09-27T03:52:00.000+02:00

Ik vergeet bijna het over iets anders te hebben. Vandaag kwam een collega van de redactie Journaal 24 (daaronder vallen radio, teletekst en de Digidesk) met het voor hem heugelijke nieuws dat hij naar Den Haag vertrekt om daar als Haagse verslaggever te gaan werken.

Dat wilde hij eigenlijk al langer, vertelde hij mij. Toen ik vroeg waarom hij dat niet eerder had gedaan dan, vertelde hij me dat zijn vader de belangrijkste persvoorlichter is van het Haagse wereldje.

Of 'was', moet ik eigenlijk zeggen, want de vader was ermee gestopt. Dus zag de 24-chef zijn kans schoon om zijn droom waar te maken.

En aan de ene kant snap ik het ook wel: het lijkt een klassiek geval van een 'conflict of interests'. Maar ergens is het misschien weer een beetje ouderwets.

Zou je echt heel andere verhalen gaan schrijven als je vader voorlichter is in dezelfde scene? Zelf heb ik wel eens meegemaakt dat mijn moeder de dienstdoende persvoorlichter van de bibliotheek van Vlissingen was toen ik een bericht ging schrijven voor de PZC.

Waarover het bericht precies ging weet ik niet meer, maar had ik toen ook een belangenconflict? Noem mij naïef, maar volgens mij heb ik geen letter van het bericht anders geschreven dan wanneer het niet mijn moeder was geweest die daar zat.

Wel moet ik toegeven dat het een raar gevoel was toen ik haar daar zag zitten. Ik had er niet bij stilgestaan dat zij er misschien ook bij zou zijn.

Maar ik vraag me dus af hoe ver een journalist daarin kan gaan. Een snelle rondvraag onder mijn collega's leert dat de meningen erover wijd uiteenlopen.

Sommigen vinden de aanstelling van de zoon van een invloedrijke woordvoerder als verslaggever in Den Haag inderdaad een geval van conflicterende belangen. Er zijn er zelfs die vinden dat het nu nóg niet kies is om hem daar aan te stellen.

Anderen vinden dat juist net een ouderwetse instelling, zij zeggen dat zulke familieverbanden niet in de weg zouden moeten staan van zijn carrière.

En dan vraag ik me weer af of niet iedere politieke verslaggever in een haar niet ook allerlei vrienden maakt onder voorlichters en politici. Is dat dan niet net zo goed een belangenconflict?

Ik denk dat ik hier nog wel een keer op terug ga komen als ik wat meer tijd heb gehad om me erin te verdiepen.

Terreur in een KLM-vliegtuig en een eerste nieuwsquiz

2008-09-27T03:05:00.000+02:00

Ik had vandaag 'breaking news' bij de NOS. De Duitse politie haalde twee terreurverdachten uit een KLM-vliegtuig op het vliegveld in Keulen.

Toen dat nieuws binnenkwam dook iedereen er natuurlijk bovenop, iedereen ging in de overdrive. Bij de Digidesk was ik de enige die even niets omhanden had, dus mocht ik me erop storten.

Het ging echt heerlijk. Ik maakte het bericht en naarmate er telkens meer informatie binnenkwam werkte ik het bericht op de site bij.

Op dat soort momenten verandert de Digidesk echt in een goed geoliede machine. Één collega zocht de plaatjes, de ander zorgde voor de linkjes en iedereen zat mee te denken over hoe we het nieuws het beste konden brengen.

Dan merk je ook wat voor geweldig medium het internet is. Binnen no time heb je het eerste bericht online en daarna kan je het bijwerken.

Zo meldden meerdere persbureau's dat het vliegtuig was bestormd door commando's. Het bleek echter minder spectaculair te zijn: de politie was met een regulier arrestatieteam het vliegtuig ingestapt, vlak voor het zou gaan vertrekken. Zodra de fout van de persbureau's bekend was, heb ik het bericht aangepast.

Dat is nog eens wat anders dan wat ik gewend ben van mijn carrière bij televisie.. Wat je uitgezonden hebt, kun je niet meer terugnemen. Een fout is een fout. Maar goed, dit soort nieuws deed mijn journalistenhart dus wel sneller kloppen. Heerlijk.

Quizz
Maar genoeg over terroristen, laten we het eens over de nieuwsquiz hebben. Ik heb vandaag voor het eerst de nieuwsquiz in mijn eentje gemaakt.

Dat is best leuk om te doen, maar het je bent er wel lang mee bezig. Het is namelijk nog niet geautomatiseerd, je moet alles zelf in html-codes goed invullen en dat is nog behoorlijk gepriegel.

Uiteindelijk kreeg ik het foutloos en kon ie online, precies op de deadline van drie uur. Wel kreeg ik nog een puntje van kritiek: ik had te lange ingewikkelde antwoorden, waardoor volgens mijn collega's de lezers zouden afhaken.

Bovendien had ik er teveel instinkers in gestopt, zodat ie te moeilijk werd, volgens de eindredacteur. Als je keer op keer bijna niks goed hebt, dan is het niet meer leuk om te doen, redeneerde hij.

Ik vind zelf dat de nieuwsquiz altijd veel te makkelijk is en dat we juist net vaker van die instinkers erin moeten stoppen. Naar mijn idee wordt wie de nieuwsquiz maakt daardoor juist net geprikkeld om de bijbehorende verhalen te gaan lezen. Een beetje dat 'huh, hoe zit dat dan?'-effect, zeg maar.

Anyway, al met al een enerverend dagje. Maar ik ben ook blij dat ik weer in de trein zit op weg maar huis. Weekend, here I come!

Opinie

2008-08-08T11:07:00.000+02:00

In tegenstelling tot wat de meeste hardcore-journalisten (willen) geloven, gaat het in de journalistiek meestal niet of nauwelijks over feiten, maar over meningen.

Hieronder ventileer ik mijn eigen meningen, gegrond dan wel ongegrond.

Opinie

2008-08-08T08:03:00.002+02:00

Journalistiek gaat meestal niet of nauwelijks over feiten, maar over meningen.

Hieronder ventileer ik mijn eigen meningen, gegrond dan wel ongegrond. En wie weet komen er ook meningen van anderen te staan.

Beeld

2008-08-08T08:02:00.005+02:00

Het is een gezegde in de wereld van de media en het is echt waar: beelden zeggen soms meer dan duizend woorden. Bekijk hieronder al mijn berichten waar foto's en video's in staan.

Voor meer foto's kunt u ook mijn Flickr-photostream bezoeken.

Computers enzo

2008-08-08T08:02:00.003+02:00

In dit digitale tijdperk ontkomt een multimediale journalist niet meer aan de moderne technieken.

Lees hieronder mijn ervaringen met computers en internet.

Over mij

2008-08-08T08:01:00.005+02:00

Ik zal me even voorstellen: ik ben Jannes Goedbloed, de schrijver en tegelijk het lijdend voorwerp van dit egodocument. Ik heb Journalistiek gestudeerd aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg en ik woon nu in die stad samen met mijn vriendin.

Oorspronkelijk kom ik uit Zeeland. Ik ben geboren in Middelburg in een rijtjeshuis op het Oud Arnemuidsvoetpad. Goedbloed is dan ook een echte Zeeuwse naam. Ik groeide op op een boerderij vlak buiten het dorp Grijpskerke.

Na de middelbare school ben ik naar Den Bosch verhuisd. Het was mijn plan om een beroemd acteur te worden en een vooropleiding voor de theaterschool moest daarvoor gaan zorgen. Maar bij de audities voor de toneelschool kwam ik er achter dat de wereld van het theater toch echt niets voor mij is. Het acteren is leuk, maar het wereldje niet. Ik brak volledig met de toneelwereld en ging op zoek naar het volgende avontuur: de journalistiek.

Ik werk nu bij de grootste familie van Nederland: de TROS. Daar verzorg ik voor het programma Vermist de inhoud van de website. Daarnaast ga ik van tijd tot tijd op pad om een video te maken voor in de uitzending of voor op de website.

Hiervoor heb ik gewerkt bij de NOS als internetredacteur. Als freelancer schreef ik nieuwsberichten voor de website van de NOS en monteerde ik video-items voor op doezelfde website. Bovendien was ik betrokken bij vernieuwingen bij de NOS op het gebied van internet in het algemeen en User-generated Content (UGC) in het bijzonder.

Eerder heb ik ook als freelancer gewerkt bij Omroep Brabant als verslaggever. Voor een meer volledig overzicht van mijn ervaring in de journalistiek en media in het algemeen, verwijs ik naar mijn corriculum vitae. En wie meer specifiek wil weten wat ik allemaal maak kan kijken bij mijn producties.

Naast mijn schrijfsels op deze blog ben ik ook te vinden op de sociale netwerksites Hyves, Facebook en Twitter.

Over deze blog

2008-08-08T08:00:00.001+02:00

Sinds ik werk voor de website van de NOS besloop mij het knagende gevoel dat het eigenlijk belachelijk is dat een internetjournalist als ik die min of meer gespecialiseerd is in UGC nog geen blog bijhoudt. Daarom heb ik besloten mij bij de blogosphere aan te sluiten en eens helemaal één te worden met de nieuwe multimediale generatie.

Maar voor ik mijn blog verder inwijd wil ik even duidelijk zijn: het is natuurlijk hardstikke leuk als iemand mij blog leest, maar ik heb absoluut niet het idee dat ik zo interessant ben dat iedereen mijn blog moet lezen. Wat ik bedoel te zeggen is dat deze blog er niet zozeer is voor de lezers, maar vooral voor mijzelf.

Het is de bedoeling dat het een soort digitaal dagboek wordt van mijn tocht door het Nederlandse medialandschap, waarop ik bijhoud wat ik zoal maak en wat mij allemaal professioneel bezighoud.

Ik kwam er namelijk achter dat alle dingen die ik in het verleden gemaakt heb voor mijn eerdere werkgevers, de PZC, Omroep Brabant en HYPE, niet allemaal online wordt bijgewerkt. En zelf had ik geen dagboek of zoiets waarin ik bijhield wat ik allemaal gedaan had.

Daar is nu dus verandering in gekomen. Ik ga proberen bij te houden wat ik wanneer maak en waar het op internet te vinden is.

Op dit moment is de lijst van mijn producties nog niet compleet. Ik moet nog een keer de website van Omroep Brabant doorploegen om te achterhalen of daar nog wat van mijn items staan.

In de toekomst wil ik proberen een zo volledig mogelijke lijst van mijn producties bij te houden en tegelijkertijd bijhouden wat me als journalist bezighoudt.

Vaak heb ik niet veel tijd om de blog bij te werken en veel berichten zal ik in de trein schrijven op mijn mobiele telefoon.

Tot zover een korte uitleg over deze blog. Voor iedereen die de tijd neemt om mijn schrijfsels door te lezen: bedankt en veel plezier.